COMMENTATIO ad QÜAESTIONEM THEOLOGICAM. lOl 



aliquid amplius dcsiderandum relinquatur. Omiiia pio , ut ila dicam , colore sunt lüicU ■ 

 ncc minus animadvcrsioue sunt digna , quantopeie ü e i fiduciam fidemque auctor inculca- 

 TCrit hominibus. Quae de precibus praecipiuntur , si omnia hie illic sparsa coUigantur, tuiic 

 quod ex eorum exj)Ositione palet, cuncta simul adsunt , quae requiriuilur ad Deo fundeii- 

 das prcces, quod apudPatrum quemquam Apostolicorum ita homiiiibus accommodatum et 

 ab Omnibus numei'is absolutum, fiustra quaereres. — Verum si quis rogat , quid statuendum 

 sil de CO , quod auctor Marljribus tautum honorem tribuendum esse ccnsuerit ; ei sie 

 re<äpondemus : laudamus quidem , si piis homiiiibus honor tribuatur, multo magis, si rci 

 Christianae causa defunclorum memoria pie colalur, modo hoc ne terminum excedat : 

 pi-aetcrca jam satis a viris doctis (1) demonstratum est, temporum primorum Chrislia- 

 nos lantum nou omncs slatuisse privilcgia extraordinaria eos in vita futurä accepturos es- 

 se , qui his in terris Marlyrii coronam gesserint , a quorum opinione vix alienus pulaudus 

 auctor. Haec tarnen opiuio in veterum Christianorum reprehensionem nou valet , ut jam 

 monuit Stäudlinus; nam si Jesu Aposlolorum plerorumque et aliorum speclemus sor- 

 tem considercmusque effeclum , quem Marlj'rium ad propagandam religionem habueril ; 

 facile nobis fingere possumus causam , cur tanlopere Martyrium aiitiquitus in honore es- 

 set. Porro in praeceptis, quae ad De um referri solent , maximc unum elucet , quod 

 propler ejus argumentum omnino est memorabile. Versatur illud in faciendis jcju- 

 nüs. In exposilione midique ejusmodi contulimus locos, quibus jejuuium homiiiibus 

 commendalur; hiiic quo sensu jejunandum esse volueiit Ilermas, facile intelligi polcsf. 

 Bein, si considcia.e operae prelium est , quae Cap. III. in praeccptorum censurd dixi- 

 mus de jejuniis , universe nostra qualiscunque apparcbit scnlenlia. AUanicn hoc loco , 

 si (juidem jejunium nomiunquam laudari merealur , non possumus , quin laudemus jeju- 

 nium talc , quäle praecepit auctor, quo non tantum olTiciis erga Deuin fungamur, at- 

 que jejunium tanquam virtutis subsidiuni commeudelur, verum quo insuper pracslcmus 

 officium aequalibus i. e. ut ea , quibus homiiies ceicris diebus , quibus nullum jejunium 

 peragendum sit , uli solcanl , tunc , quando jejuiieiit , viduae, pupillo, aul inopi tradanl. 

 Geiicrosum saue praeceplum ! Scd aniraadvcrli siniul velim , auctorem statuisse , iiou- 

 nullas homiuum esse acliones , quae peragi possunt , quamquam eae hominibus non in- 

 jiingautur. Nam, si praeter ea , quae maiidavit hominibus Dens, iiisupcr ab'quid adjecc- 

 rint boni , sibi majorem honorem acquisituros esse, disertis docetur verbis: quo in uu- 

 meio refcrendum est jejunium ( cf. Lib. III. Sim. V. 3.). Hoc tarnen factum est , ut il- 

 la opiiiio , quamquam magno ia hoiioie apud primos Chrislianos habila , ncc tarnen 



ni- 



(i) Vid.', DoJwellus, Viu. Cypr, XII. Bin glianrn s !. 1. Vol. Y. f^g. >ä8. et Vill. 179. 



N 3 



