4 FRANCISCI JANI JACOBI ALBEUTI .lUNIUS, 



euiin a priore iuigiii'ubitur, scripta lul Aj)oslo!o!ijiri nplilfin ))ro\imL« nppodojilin (l),IcnlM 

 esse dignissima ; in ik niinirum casdem ojiiaioncs, eamlcm raonim, itgiciinis, disciiiliiine 

 condilioiiem , maximam cum N. T. scriptoi-ibus intcrpi-etaliouis sliliqiic simililudincm rcpc- 

 rii-i: ficii qiiippe \is alitcr pnluisse, quin Patres Aposlolici , ei non omiies, magnam cer- 

 te jjartcm, ab ipsis Apostolis iiistiluti , doctriuam Cliiistiaiiam , quam saepius ab Aposloiis 

 expositam audivissent , puram nobis et inlaminatam exbibuenut ; ecclesiaium conditionem 

 ex vero descripserint , pravas opiniones perstriuxeriut ; dictiouibus , quas Apostoli usurjja- 

 raiit, saepius usi (2), dicta adeo et loquendi formulas ut Yetcris Testameivli ita Jesu 

 et Aposlolorum cxplicuerint. Quae omnia quautiim ad N. T. scripta melius intelligen- 

 da , ad Ecclesiae (3) et inlcrpretalionis sacrorum librorum (4) historiam faciant , non 

 est , quod multis disseramus. Quae quidem utilitas multo ipsi major apparebit conside- 

 i-anti , unica fere esse scripta , quae temporis injuria nobis ex saeculo primo et sccundi 

 initio servaverit. De reliquorum enim, quae hujus aevi esse feruntur , fere omnium , ut Con- 

 slilutionum Aposlolicarum , aliorumque , quae habent J. A. Fabricius in Codice Pscu- 

 depiqrapho Vcteris et Codice Apocrijpko Novi Teslamenti , et J. E. Grabius in Spici- 

 te^io I'afrum , aliique , summo jure , ob multa cum interna tum externa voöetai; indicia , au- 

 thentia dubitari , viris doctis in confesso est (5). Ili igitur , inquam, praeter pauca He- 



ge- 



(i) Etiams'i iis non idem quoi^ Apostolorum scripüs pretlimi stalui polest. Cf. G. C, Knapp, 

 J^orlestmgen über die Christ. Glaubenslehre ^ ed. C. Thilo, Tom. I, pag. 3o. 



(s) Sciibendi tarnen herum scriplorutii ralionem iu uaiveisuni, si cum Aposlolica coüferatur , ne 

 mediocrcni quiJein dici posse putainiis. 



(3) Patres Apostolici , viri parum literis excull! , de hislorla ecclesiastlca conscribenda non .'iolliciti 

 fiicruiit: in scriplis tarnen eorum haud pauca esse, quae hislorlae ecclesiaslicae coiuiii le nponitn iu- 

 servire possint , ex modo dictis luce claiius patet. 



(4)Cf, Rosen mutier, Hist, interpr, Librorum Sacr. in Eccles. Chr. inde ab j^postolorum acta' 

 te iisque ad Origeriem, Part I. pag. 4i sqq. Alia buc relerre possumus : v. c. quod ad eritica , sae- 

 pius euim v.c. Griesbachius ad horum virorum sciipla provocare potuerat; qiioJ ad Apologiani N. T. 

 licet Yen: Van Senden, Bijbel-verdedigiug ,11. pag. iS5. eos non de inlustria literas s. defcudisse ait, 

 taiiien haud pauca üs iusunt huc perliiienlia. Haud male eniia dicit Wottonus, in Proleg. ad Gie- 

 rn entis Piora. epistolas pag. i8. ea refellendis liaereticorum erroiibus , stabilienJis doctriuis Ortlio- 

 doxis melius iuservire posse, quam recentiorum scripta et hodiernos conuuenlaiios. Quautiun faciant 

 ad auetoritatem Apostolorum stabiliendam ostendit J. Ciarisse V. Cl. in Proeve over de waardij eti 

 ket gezag der Apostelen , saepius ad ea provocans ; et tolius N. T, Less, bewijs der waarhdd van 

 den. Chr. Godsd. pag. iii — i45. 



f 5) His tauien non id nobis volumus, quasi nullius plane haec scripta sint monienti ; contra ad 



doclrinam satculorura trium percipiendara et ad interpretatiouem N. T. multis nouiiuibus ea comtncn- 



anda esse , pursuasum nobis habemus ; sed simul coatcmlimus , scripta Patnun Apostolicorum longe ii« 



praefereuda esse : in quLbus , praeter ca quae diitimus, multa insunt, iiberiorejinvesligalioje digna, quo! 



