' COMMENTATIO ad QUAESTIONEM TIIEOLOGICAH. 5 



■ isippi apud Eusebium fragmcnta , ab aetate Apostolica ad Justinum usque Marly- 

 p .'m , unici fere fontes fide digni sunt , ex quibus , quae primaevae ecclesiae cbiisüanac 

 post obitum Apostolonim fuerit conditio, peti polest. Eusebius enim, paler hisloriae 

 ecclesiastieae, lectu et fide dignissimus , maximo quidem nobis hie usui est, et facile da- 

 raus , cum in mullis revera uberfus pvimaevam Christianorum conditionem explanasse ; -verum 

 saeculo demum IV. scribens, ipsis hujus aetatis scriptis pip parte postponendus videlur, 

 modo , a quo hie omnia pendere fateor , horum scriptorum authentia salis esset pro- 

 bata. Negari enim nequit , nonnulla his scriptis inesse , quae non plane germana esse 

 videntur, uti videre est apud scriplores , qui in horum scriptorum authenliam inqui- 

 sivere , postea suo loco memorandos : verum ab altera parte nemo non aequus judex 

 facile sibi persuadebit , multos sive nimis abjecle de iis censuisse, sive in iis reji- 

 ciendis modum excessisse, longius quaesilis et nullius plane momenti argumenlis usos (1); 

 quare optandum sit , ut in horum scriptorum authentiam , nondum salis demonslralam (2) , 

 tle integro inquiratur, argumenlis in utramque parlem allatis, missa omni praejudi- 

 cata opinione, perpensis ponderatisque (3). — Ut haee digna sunt, in quae inquira- 

 tur, ita imprimis doctrinain moralem, quae hisce scriptis continetur, singulari anim- 

 adversione dignam statuit nobilissima Theologorum in Academia Lugd. Bat. facultas , a 

 qua cum proposilarn viderem quaestionem: Cum antiquissima illa veleris Ecclesiae 

 scripta-, quae Patrum, nomine Apostolicorum hodie supersunt , Clementis Romani 

 Epislolae duae , Ignatii Epistolae Septem e breviore rece?iS«one , Poly carpi Epis/o- 

 la , Barnabae Epistola et Hermae liber Pastor inscriptus , argumenti sint maxi- 

 me moralis et practioi, expositio quaeritur et censura principiorum praeceptorumque 

 moralium , quae scriptis hisce confinentur ; statim hoc argumentum mihi arrisit , non 

 quod facilitate sese mihi commendarct , probe quippe scienti , ahcujus doctrinam mora- 

 lem expoiieve et censuram ejus instituere , ut totius Theologicae disciplinae praestantissi- 

 mam parlem, ita reliquas omnes difficultalibus longe superare; fundamenta quippe et 

 praesidia in reliquis omnibus Hermeneutica , Exegetica , Dogmatica , Historica etc. habcn- 

 tem; quas igitur doctrinas, qui doctriuani moralem exponere aggredialur, percognitas 



ha- 



oi^er ostendit V. cl. N. C. Kist, Archief voor Kerlel Gesch II. D. i. St. i. p. Over den oorsprong 

 van het Bisschoppelijk gezag etc. 

 (i) Quod haud diibitamus dicere de DaUaeo, Seinlero, J. C, Chr. Sraidt, ut alios taceara, 



(2) Quod imprimis de Ignatii Epislolis piitamus. 



(3) De usu et aucloritate Patrum Apost. uberius hie disputare vetat inslituti ratio, muhique jam 

 /ecerunt: v. c. Ittigius in Dissert. ejus Patruiu Apost. editioni praemissa. Wolton 1. 1. qui tarnen 

 caute legendus : quis enim negabit virura doctissimum saepe enlliusiasmo quasi inflatum , majorem iis 

 tribuere auctorilatem , quam par est, saepe aigumenta nullius plane yaloris aut nimis longe quaesit» 

 *n medium proferre? 



A3 



