tO FRANCISCI JANI JACOBI ALKLRTI JUNIUS, 



foTeo-inm plane monumentutn esse putamus , dignissimumq'K! quod posteris servarelur (l). 



Quod ad consilium atlinet, quo haec epistola scripUi sit, vix dubium ([uiii inalcvoli 

 nounulli , iiividia iii PresbyteroSj sive Episcopos, qiii ipsi iidem sunt, ( cf. v. c. 42 el 44.) 

 tacti , äs insurrexerint , corum locum , scditione mola , occupare coiiaxiles. Uli hoc ei 

 ipsa epistola apparet (2), ita omnes scriplores consentiunl : (3) de quo quum Coria- 

 ihiaca ecciesia Romanam consuluisset , nomine ecclesiae Romauae , Clemens lianc 

 epistolam scripsit , ut omnem seditionem scdaret. 



De (empöre denique scriptae hujus Epistolae, haud plane idem omnes sentiunt. Alii 

 ad annum 63 ( 4 ) , alii ad 69 ( 5 ) referunt , B 1 o n d e 1 1 u s inli-a amium 68 et 7G cum 

 scriptam esse putat. 



Uli ad piioris epistolae aulhentiam defendendam omnia facere vidcnlur, ita pro ca , 

 quae altera ad Corinthios audit epistola , nullum argumentum , quo authcntia dcmonstre- 

 lur , adduci potest , quin multa eam spuriam esse evincunt : nullus enim veterum 

 authenticam affert ( 6 ) ; Stylus et dicendi methodus a priori plane dissimilis , quod discri- 

 men statim in oculos incurrit , ubi a lectione prioris ad alterius transeas ; quare et hodie 

 eam omnes viri docti rejiciunt , quod jam olim fecerunt Eusebius Lib. III. Cap. 32 

 et 38. et Hieronymus in Catalogo. Ne ullam quidem haec scriptio epistolae speciem 

 habet ; quare haud improbanda nobis videtur eorum scntentia , qui putant Homiliae esse 

 fiagmentum. 



Paucis his de vita et scriptis in medium allatis , ad principiorum et pracceptorum cx- 

 posilionem Iransimus. 



( I ) De aiillienlia Bignonus, Senile ras in Historische Einleitung praemissa Ibro Baumgarle- 

 nii Untersuchung Theol. Streitigkeiten Tom. H. pag. i5, Hücbaelis, Iiileiciing I. r.3. aliique tluliila- 

 ninl. Viudlcarunt scriptores in textu citati , Grotius in Epistola ad Bignonum, quae est apiid Co- 

 I eleriiiin , in eJit. Patrum Apost, Tom. I. Lessius, Bewijs voor de Waarheidvan de Christ. Gjds- 

 dienst pag ii8 — i3i. Scliroeckhins , Kirchengeschichte II. pag. 263 sqq. Wottonus L c, pag. 

 21)6. Venema H. E, Tom. III. pag 2g4. 



(a) Cf. V. c Cap. I, 3, 21, 37, 41, 42, 43, 44, 46, 47, 5i. 



(3) Irenaeus III. Cap. 3. Eusebius, Hist. Eccl. III. 13. Pholius in C(W. Co I. 12G. Cff. Scrip- 

 tores modo allati , et Ciarisse, ofer de waardij en het gezag der Apostelen pag. 69. 



(4 ) Sic Wottonus pag. ao5, qui tarnen niraio studio ductus fuisse yidelur, ut lianc epistolam 

 omni interpolatione immunem esse ostendcret ; ejusdera fere opinionis est Dodwellus in AddUioni- 

 bus ad Opera Post/mma Pearsoni pag. 221. 



(5) Sic Larduerus, Credtbility of Iha Gospcl- Hislory Parte II, Vol. I. pag. 5o — Go: cujus allala- 

 argunieuta relliiuis omnibus praeferenda nobis vi lentur. llunc seciilus est etiam Scbroeckbius 1. 1. 

 gag. 263. Cf. eliam Venema 1. c. pag. 2()5. 



(_6), Oranes imius tantum menllonem fuciunt. Cf. Grabe in S^dcikgio Tom. I, pag. 263 — aGf). 



C A- 



