la FRANCISCr JANI JACOBI ALDErvTI JUNIÜS, 



amorem habet, omiiia Jesu Christi maiidata peiTicict (I. 49.). Clementcm Ro- 

 manum ea fuisse sententia , ut in amore omnia oDiciorum pi-aeccpta conlincri statueretr 

 non est , quod dubitemus , ubi animum advertimus ad loca , ubi äyäirviv orruiium virlu- 

 tum complcxiim esse dicit ; v. c. Cap. 33. Epist. I, egerat de fide , tanquam unico fou- 

 le , unde homiiies justificari possent ; jam ex Corinthiis quaerit , au a l)onis opcribus 

 {äyxSoTroii'x) cesseut , et reliuqaant amorem {iyxaraXst7rco<n Ty,v ayxTriiv) , uhi dyxwijv cum 

 ayxöoTroitci permutare videtur. Sic capite ejusdem Epistolae 50 , Coriuthiis sundct Deum 

 jjrecari , i'vx h iyäinji ^äfMV xfiafcoi , postquam , quod bene notaudum , praecedente ca- 

 pite , omnia officiorum praecepta , quae ex amore profluunt ( 1 ) , iis praecepisset. Sic , 

 ut in hocce loco desinamus , Cap. 51. (pößov et txycc7ry,v conjungit, ut fontes, unde reli- 

 qua officia duci pqssunt. Quibus locis considcratis , id ccite apparet , amorem esse , ad 

 quem , tanquam omnium fontem , ex G I e m e n t i s sententia , omnia reliqua officia referri 

 possint ; quae jam magis luculenter patebunt, si porro exponamus, qualem amorem 

 Christiano esse voluerit , et quae ab eo, qui amorem habeat , speranda affirmet. Amoc 

 igilur Sit purus (1.21, 50. ) crga Deum ( I. 49. ) , se ipsum ( 11. 9. ) et ahos ( saepe ) , 

 quo imbuli canma officia, omni alacritate (I. 33. ) et facilitate peragant Chrisliani (I. 49. )j 

 amore quippe Deo juucti , quum Dominus amore duclus , hominum genus sibi assumse- 

 rit , sauguine suo pro co effuso et peccatis a Deo remissis , Deum et Jesum Chris- 

 tum pure amabunt (I. 50, 21, 29.), nihil sordidum agenles (I. 49.): codcm ducti , 

 aHorum peccalorum multitudinem occultabmit , omnes sustinentes, quin sibi potius- quam 

 ahis damnum inferri cupientcs , ab omni superbia , discordia , abisque vitiis longe remoli 

 (I. 49, 50, 53. II. 12.). Sic amoris causa, sine quo Deo nihil placet (I. 49.), omnia 

 agenles , perfectioncm sibi comparabunt , quae enarrari ( I. 50. ) nee superari polerit : ( f. 

 53.) eodemque perfecti, per gratiam divinam piorum sedes occupabunt (1.50.) : Spe si- 

 mul , quae ex fide sequitur, incitati , Deum, quae promiseril, certo certius perfecturum , 

 veri Chrisliani imaginem referre sludel)unt. (I. 10, 35, 57, 58. II. 1, 9.). OiTicia au- 

 tem , quae homini Christiano praeslauda incumbunt , varia sunt ; spcctanl Deum , se ipsum , 

 vel aUos, sive religioni Cbristianae nomeu dederinl , sive minus. De singulis, quid praece- 

 perit , videamus. 



§• 2x 

 De Officüs erga Deum.. 



Ul supra diximus parlem theorelicam cum practica conjmigendam esse, ita et hie 



pnV 



(lYQii.ie Cle 11' en s hocce Cap. 49< ei, amore ducil officia, alu specUnl Deum, alia Ciristiamiin,- 

 ipsum , P.roximum alia. 



