COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 13 



pTimum paucis videbimus, quid Clemens Romanus de Deo in epistolis monuerit, 

 quo facilius deinde ad officiorum erga Deum expositionem transire possimus. 



De US unus et verus (I. 43.) orania summa sapientia et beiiignitate creavit (I. 7, 

 27, 33, 34.) ita ut omnia ab eo peudeant (I. 20, 50.), et, Deus modo loquatur, 

 dirui possiiat ( I. 27. ) ; cum sit omnipotens (1.2, 23. ) , qui nihil non potest , praeter ea , 

 quae cum ipsius summa peifectione pugnant ( I. 27. ) ; cui igitur , cum ipse nulla re in- 

 digeat (I. 52.) , omnia subjecta sunt (I. 20.). Summus ille Deus omnium rerum curam 

 gerit ( I. 24. ) ut Physicarum ita ffloralium ( I. 33. ) : singulorum quoque hominum soitis 

 ( I. 40. ) et vitae , quam dissolvit , ubi velit ( II. 8. ) ; omnipraesens (I. 21 , 27. ) , omui- 

 scius, qui omnia decrevit (I. 27.), omnia sci-utatur, quem nil lalet nee cogitalionum 

 nee colloquiorum (I. 21, 27, 58. 11. 9.), quique adeo omnia hominum peccata novit 

 (I. 18.); simul sanctissimus (I. 35,), qui propterea vult ut Christi asseclae praeceptis 

 ejus inculpali obscquantur; (I. 33, 34, 37.) qui pcccatores non potest non in odio ha- 

 bere { I. 35.); et justus, qui ideo aliler non potest quin, ut justus judex, immorigoros 

 puniat , pro suis cuique meritis tribuens (I. 10, 17, 27, 34.): verum simul misericors 

 (I. 2, 14, 19.), longanimus (I. 19.) et beneficus, qui in salutem mmidi Filium millere 

 decrevit (I. 23.) et hac ratione Christianos vocavit, perque Jesum Christum sanctos 

 reddidit (II. 1.), ut sese üs, qui per Jesum Christum ad misericordiam sunm con- 

 fugiant, patrem benignum pracslet (I. 20.), eosque exaudire non dedignetur (I. 22.), 

 imo vero omni beuignitate plenus graliae dona tribuere velit ( I. 23. ). 



Cum igitur Deus talis tantusquc sit , Christianum decet ßeum pure amare , tanquam 

 benignum patrem, (I. 21 , 29.) etfidem habere, ut in ipsum Deum, (I. 35.) ita prae- 

 cipue Omnibus, quae dixerit (I. 2.) et promiserit (II. 11.); exque his principiis voiun- 

 talem ipsius perficere , omniaque quaerere , quae ipsi grata et accepta smit ( I. 33 , 35 , 

 49. II. 11.): quae poslrema , ut officiorum erga Deum praeslandorum suimnam con- 

 tiaeut , ita porro lalius explanat , ut mentem explicet , quo animo Christianus hacc offi-- 

 cia praestare debeat , incitamenlis urgeat , et auxilia denique , quo faciliuS praesicnlur ,• 

 commendet. Quae huc redeunt: Christianus ante omnia Deum omni revereutia prosc-- 

 quatur (I. 3.), non tantum ut Creatorem omnium, verum cliam ut Legislatorem ; 

 quare id aget , ut sanctam Dei voluntatem perficiat (I. 7,9, 14, 19, 59.);' quam' 

 ut praeslet , diligenter ad Dei mandala attendet , eaque omni metu accipiet ( I. 2 , 

 19. ) , firmam üs fidem habens (I. 23. ) , nee miquam sümmi Kumiuis a-dmonitiouibüs 

 tenuens (I. 56.) (I. 13.) (1); toto corde et animo, quippe quae' Pater benignis- 

 simus ipsi praescripsit , (I. 8.).: quodsi ita e.'ga Deum Legislatorem affectus luerit,. 



( I ) Tf//i»Tä /iju TC Ajjv«. Cf. v,.<3. Palm, Jeiaias , p, 555. RosenrauUer ia S'choUls: ad'.TJky- 

 saiai Valicinia , Cap. 66, 2.. 



B 35 



