14 FRANCISCI JANI JACOBI ALTIERTI JUNIUS, 



ex animo ipsius praeccptis obedlet , nihil non , si Doi vohiiitns sit , perficcre cupicns 

 ( I. 9 , 10.); sibi pcrsuasum habens, turpe esse Dci volunlati rcsistere (I. 51.), cosfjiie 

 qui hoc sustincaiit , Bei iiiimicos esse; (1.36.) quin majore studio, oinnia , quae Dco 

 placcant, peraget, si beneßcia ipsius in se collala consideret, iisque moyealur ( I. 

 21, 32.), sceumque reputet , Deum malos gravibus poeuis afJlicUirum ; at contra, (jui 

 mandata pcracluri sint , mmquam rcliclurum (I. 51. II. 10.). Quum porro Deum 

 patrem cognoverit , qui Christianos iit filios considerare vclit ( II. 9. ) , omnem fidii- 

 ciam in Deo ponet (I. 2.), ipsius favorcm et beneficia exspectans (I. 9. II. 10.): 

 porro vota Deo committet , (I. 52.) ipsius benignitatem , quae tanta est, ut nemo ex 

 aequo enarrare valeal , (I. 49.) implornns J. 9.) , et omni fiducia ad Deum preces fundens , 

 ([Uiim Christiani , quos pcccatis obnoxios per J. C. servalos voluit , spem fovere possint , 

 l'ore ut Deus eas exaudiat (I. 22. II. 2.): quare Christiano fiducia sit firma , nunquani 

 de Dei potentia dubitanti ve! haesitanti (ll\j.vxoi S.oTÄ?5i.Tf,- np) ri?? Sscü luväßsaq, I. 

 11.) (1), adeoque in omnibus sese summa obedicntia Deo subjiciet ( to v-aotssi; 'Six 

 ry,g Offaxoi^g , I. 9. ) , in ejus provida cura acquiescens scmper , eliam tum si sibi aliler 

 vidcatur , contentus (I. 27, 34.); qiinre et in calamitalibus fide in Deum, qui omnium 

 sorti praeest , sese eriget ( I. 45. ) , castigationcs Dei lubenter accipiens , easdcmquc tan- 

 quam amoris divini erga se lestimtinia considerans ( I. 52. ) : Deum invocans ( I. 52. ) 

 et confidens Deum se liberaturum ( I. 58. ) : tum meditabif ur , Deum pios contra malo.s 

 tuL'ri ( I. 45. ) nee sinere veros suos cultores perirc ( I. 56. ) ; quam fiduciam ne tum 

 (juidem remitlet, ubi, quae Numen supremum promiserit , noudum perfecta videat 

 { I. 23.). Haud porro dubitabit Deo peccata confiteri , quod magis ipsi placet , quam 

 sacrificia (I. 52.), eunique precabitur, ut veuiam sibi dct ; (I. 48.), idque co ma- 

 gis , quia Dei misericordiam cognoverit ( ibidem ) , quippe qui poeniteutia ductcs 

 scmper in gi-atiam recipit (I. 7. ) , cujusque voluntas est , ut homines resipiscant et 

 non pereant , etsi peccata eorum sint maxima (I. 8.). Sic omni metu über, et' non 

 iiisi Dei voluntalem perficere cupiens , a Deo pctet , ut in postcrum sibi auxilio suo in 

 \irtute praestanda adesse velit (I. 50.). 



Fiducia illa comites sibi habeat animi humilitatem et simplicitatem (I. 21, 31, 23, 

 52.); qui enim ita affecti sunt, Deus, cui uni convenit ^'rlorialio et loquendi liberfas, 

 (I. 34.) amore amplectitur (I. 21.) talesque Dei favor manet (1. 31.). Cetrrum Deo 

 gralum animum praestabit , ipsique pro imnimcris in se collalis beneliciis gralias agct 

 (I. 38.), non tautuni verbis , verum, quanlum polest, sincero corde ipsius pracccplis 

 obediens , et sie quasi remunerationem tribucns (II. 9, 11.). Sic Deum omnium reruni 



cre- 



( i) Couferii oü luinc locum potejt äy^p Jiipjx'i ex J;icolii Ep. I. 8. 



