15 FRANCISCI JANI JACOBI ALBERTI JUlXIüS» 



Z?e OfficUs erga se ipsum. 



Quura homo omnium animalium sil nobilissimum , corpore et animo constans { \. 3.3.) , 

 utrumque cordi habeat , necessc est ; quod iit fiat , piimum quidem se ipsc cognoscat 

 (I. 18.); qiium nimirum ad imaginem Bei formalus (I. 33.), dcindc peccatis tan- 

 topere indulserit , sine omni dubio periturus (II. 1 , 2. ) , nisi Dcus misertus fuissct 

 ( Cf. supra ) ; co magis decet ipsum, ab omni peccato liberum, puro corde coram 

 Deo versari (I. 18.); talis ut evadat , omni vi et studio conetur , cum res sit haud 

 facilis , qiium ne oplimi quidem homines , nedum angeli ab omni peecato immunes , 

 Tel unum diem transigere soleant (I. 17, 39.), et omnia non nisi' per Dei gra- 

 tiam eonsecuti süit (I. 50.). Animi igitur, partis quippe praestantioris , praeeipuara 

 curam habeat; ingerii vires contemplatione naturae exercens , eadem ad pios animi 

 sensus ducatur , Dei gloriam quaerens (I. 20 , 24. ) , fide m Deum omnipotentem et jus- 

 tum excitata et confirmata (I. 27.). Ccterum Dei, praeter alia multa , praecipue, 

 quae religionem spectant, dona meditator (I. 32.); ormiium vero maxime vocalio- 

 nem per Jesum Christum , per quem Deum tanquam patrcm benignum novisse ipsi con- 

 tigit (II. 2, 3, 9, 19.). Quod si faciat , fieri non polest, quin, reputans quanli 

 Deus genus humanum idque haud mcritum aestimaverit, quantoperc reliquis omnibus 

 praestet animantibus, quin, inquam,, naturam humanam aestimet, omnique studio id 

 agat , ut vera Dei colendi raticuc cognita , Summum illud Numen ex vero colat (I. 35, 

 41.), in omuibus ad Christi praecepta se accommodans (I. 46.), ab omni vilio , uno ex 

 altero proficiscentc , sibi cavens (I. 22, 45.), malas suas ciq)iditales depugnans (L 

 32. ) , impiira« libidines metuens ( I. 27.) , semper sui potestatem habens ( I. 30.) , nil te- 

 mere vel audaclcr agens (ibidem); verbo, ab omni malitia (xxKOitSsia) remotus ( I. 35.), 

 continuo in virtutis via pergcns, etiam tum, ubi stulti cum ludibrio habeant (T. 39.), 

 Si peccaverit , poenitenlia ducatur (I. 7. ) , nunquam ex malo pudorc peccata non confi- 

 lens , nee cor obdurans (I. 51.). Uti hue redcunt , quae universalia Christiano homini 

 erga se ipsum praestanda praescripsit officia , ita deinceps magis particularia haud pau- 

 ea addidit , maxime ex nccessiludine , quam cum Jesu Christo coulraxit, proflua. 



Quum Christianus se mcmbrum corporis Christi considcrare debeat ( I. 46. ) , cum 

 tmoquoque concordiam alere conator (ibidem), ab omni invidia longe remottis (I. 3, 

 45. ) , quum omnis Zehis injustus sit ( I. 45. II. 4. ) , ex eoque omnia mala , quin nex 

 fraterna existcre , et salus hominum publica et privata destrui soleant (I. 3, 6.") ;: j)0-- 

 lius maiisuclus sit (I. 21.), sincerus (I. 2, 21'.), nil simulatc ageus (I. 5.), quia 



