COMIIENTATIO An QüAESTIONE>I TirT:0''.OrrTr; \ Hf. 21 



mnnia , quac ex ipsius raliocinatione profluunt , memorarc vellemus , loiigior quam 

 necesse est uosti-a disputatio foret, quarc ea tantüin memoranda duximus , ex qiiibus, 

 <juid de reliquis censueril', facili negotio conjici possit. 



Quum natura humana adeo reliquis omnibus praestet , omnesque homines iinum ciin- 

 dcmque habcant Creatorem et Gubcrnalorem, ( cf. supra et f. 33.), omnes peccariiit, et 

 per unum Jesum Christum salutem consequi possinl (vide supra), Christianus amö- 

 Te plenus ( I. 54. II. 9. ) omnes amore sustinere , et patienlia tolerare debet ( I. 49'. ) , 

 ab omni fasla et supevbia ahenus (iif.a(^ove!x et tu'^o? I. 13, 35.), nemini iratus (f. 

 13.), cuivis omni aequitate praebens, quae jure nalurae, et si religionem Chrisliaiaim 

 profllealur, ut Christianus ab eo petere potest (I. 13. ) ; quarc fii-mus ne negligat imbe- 

 cillum (I. 38.), uti vicissim infirmum oportet fortiori debitam praestare rcvereiiliam 

 (ibidem), si ahos laeserit , poenitentia ducatur (I. 51.); si autcm ipsum alius injuria 

 afiecerit, huic remittat, ut et ipse spem habeat , cui reniittalur (f. 13.). Non autem 

 superbia id agat, verum omni generositate (I. 54.), injuriarum immcmor (l. 52.), 

 Fonganimus (I. 13, 14.) et benignus (I. 14.). Ubi alium injuria oppressum videat, 

 liberato ( I. 8. ) , omnibus jus vindicans (I. 8. ) , sine personarum discrimine (I. 1 . ) , 

 ab omni simul dolo , fraude et invidia remofiis (I. 14, 15, 27. 11. 6.), ila semper 

 Judicium de abis instituens , prout ipse judicari vellct (I. 13.); quare ab omni oH- 

 trectatione abstineto ( I. 30. IT. 4. ) , nuUa unquam rafione aiiis molestiam creans , vcl 

 »aevitia agens (I. 45. II. 10.). Id praecipue studebit , ut pacem cum unoquoque co- 

 lens, cum nemine btes vei simullalem habeat (I. 46.). Licet vero Christiani est, nemi- 

 nem laedere ( I. 2. ) , et pacem , quantumpote servare , tarnen , ubi Dei voluntas Chn'- 

 stianum aliter, quam ahi quidem cupiunt, agcre jubet, et causae communi , iis morera 

 gerendo , obesse posset ; Dei polius voluntati sese submittat ; tales homines stultos, insi'- 

 pientes , elatos et nimio gloriae studio ductos , haud sequens (I. 21 . ( 1 ) IF, 4. ) , etihm 

 tum ubi morte constantiae poenas luere necesse erit (II. 5.), 



Ceterum Christianns aliorum curam habcto , cum , quod ad bona et salutem animi , tum 

 quod ad salutem externam : quare de aliorum perversa sentiendi vel agendi ratione , intimo 

 animo tristis (I. 2, 4, 7.), aliorum de{ccl\iS'(ö(TTsp-^fixrix) suos aestimato (I. 2.), pro 

 quibus , ut ad saniorem mentem redcant , preces fandet ( l. 53'. ) , eosque adinouebit ( I. 

 30, 56. II. 4.), id jure sibi viiidicans , ut alii admonitiones audiaiif (ibidem); quodsi 

 contrarium locum habere videat, sibi ab iis, sibi ipsis relictis, caveat (L 14, 21 , 46. ). 

 Salutis porro exlernae cura ipsi mandaXa est (I. 35. ) , quare miserorum miserabilur f I. 



1*. 



{,1 ) Hunc hujus loci Senium esse, ex contfexlu appsi-tt, nisi quis mallt er eonjectura Cotelerii ; 

 pro trpsam4^/ic-j legere XfccxpuJUfXev. Cf Colelerium ad h. 1,: non tarnen opus e»t, ut rf:<ixsr:tJii 

 »Irlcto sensu de aliorum qffinsione accipiatur. Cf. Vorstius de Hebraismis Cap. 36» 



G5^ 



