22 FRANGISGI JANl JACOBI ALBERTI JUNIUS, 



13, 54. II. 4.), pauperum, orphanorum et vidiiarum res cordi habens (I. 8, 15.), 

 aliüsciue lubciis hospilio excipiens (I. 11, 12 , 35. ( 1 ) ; quodsi autcm beneficia pracstite- 

 ril , noeiiitenlia non ideo ducitor, repulans melius esse darc quam accipcre (I. 2. ) et 

 cos, qui alioriim miscrti fuerint , aliquando misericoidiam conseculuros (I. 13.). Sed si- 

 mul pauper, bcueüciis acceplis, Dco giatias agilo , quod sibi quis piaesto fuerit , per 

 quem indigeiitiam supplendam curavit (1. 38.). 



Deiiique omiiium commoda magis quisque quam sna speclato , sibi inleidum poliug 

 damuura iiifciri cupiens, quam alüs., si sie cuaclomm commoda promovcrc valcat (I. 

 48, 51, 53, 58.). 



§• 6. 



De Ojpciis, quae Chiisdanus pro diveisa vitae raiione praeslanda habet. 



Uti superiore paragraplio disimus , liacce iiobis magis singularia , quae ex quorumque 

 vitae rationibus profluunl , ofllcia exponeuda sunt; honim alia religiouis res spectant , ei- 

 viles alia. Piimum de Ulis videbimus , qualia liaud pauca cum praecepisse jam a in-ioii , 

 epislo'ae consilii raiione habita, augurari licet. i 



übi nimirum plures homiiics reJigioiiis, quam omiies pioßlenlur , vinculo conjuncli , 

 socielatcm iuieruiit , pro sua cuique couditione , varia iiicuiiibuut oflicia , quae in Univer- 

 sum ad duo genera rclala , vcl ad doctorcs vei ad rcii(iuos socios perlinenl. Quod ad 

 olTicia Episcoporum sive Presbyterorum ( qui Clemciili prorsus iidem : cf. v. c. I. 42 

 Ol 44. ) , haud ita mulla pracscripsil , verum omiiiuni gravissima , ex quibus quid de 

 leüquis voluerit , colligere haud adeo difficile «st, 



Quum Apostoli per Jesum Christum de digiiilate ('hc,u.x) (2) Episcopali liles oborturas 

 cognovisseat , variislocis, ubi ecciesiae essent, Episcopos sive Presbylcros consiilueniut ; 

 praeciiticiites (iTrivcßh) (3), quam primum hi occubuisscnt , alios probatos viros , tola 

 ccclesia conscnlieute , in corum locum sufficiendos esse ( I. 42 , 44. ) ; unde sequilur hoc- 

 «■e munus plurimi aeslimandum essc^ eosquje , qui hoc muncre digiü habili fuerint, id 

 dignilati convenienter gerere debere , eorumque esse , Christianorum ecclesias ut gi-rgern 

 Christi considerare , cosque iuculpale , quiete , cumque omni liberaUtate ( äßavxvgoui ) gu- 



Ler- 



( i) Nemo non v'.tlet pro drifflihxvTif y A.-ffv/ai' , legenjiim «oJ.cfwav. Cf. WollOnus ad li. L et 

 JliUii HnnolaUo ad Cip. I. ep. ad UoiDaiios ibi laudata, 



( a ) Cf. S c li I e u s n e r in V. 



(3) IIa cum Salroosio iuUrfrelari lubet; vaiias viromm vocis cjplicalioues viJe apud \^t)ltori«n« 

 »d h. l. 



