«je FRANCISCI JA.M JACOBI ALBERTI JUNIüS, - -, 



3' Ut Iiaec salis gravia incitamenta sunt, ([iiibus Iiomo Ghiislianus ad virlntcm pTaestan- 

 dam impelli debeat, ita co magis ipsi hoc incumbit , ubi repulat, quanta pios hie et in 

 altera vita maneaut praemia. Qui cnitn ex amore erga Deum ipsiiis praecejjla peragant , 

 üs Deus , pro summa sua benigiiilate et amore , peccata lubeiis condonabil ( I. 50. ) ( 1 ) , 

 magiioi'um praemiorum spem iis facieiis (I. 34.). Hac jam in vita houore et laetitia af- 

 fecli (I. 3, 14, 54, 56.), Daum defeasorem et clipei instar halsent (I. 10, 45, 56.); si 

 preces ad eum fundant, eos exaudil (1.22.), iisque , quos liberorum instar considerat (I. 

 22. II. 9.) gratiae dona (I. 23.) et ausuhum (I. 55, 56.) praestat. Sic jam in hac vita 

 tcnestri beali (I. 48, 50.), Deoque accepti, haud facile peccantes (I. 41.), et ad mor- 

 tem usque in fide persistentes , ad debitum iis locum abeunt ( I. 5.) ; tum corporis vincuHs 

 soluti in regnum divinum veuient (II. 9, 11.), ubi, quae Deus iis promisit (II. 11.), 

 tot tantaque bona , quoi-um praestantiam unus Deus novit (I. 35.), accipient ;non tanlum 

 pacem , requiem et vitam aeternam (IL 6, 8, 10.), verum etiam summam gloriam et 

 honorem (I. 45. II. 11.), hie multo perfectius virtutem colent (1.33.), nil a malorum 

 eoiisilüs metuendum habentcs (I. 44.), denique e mortuis resurgent (I. 24.). Maxima 

 felieitate ipsi beati ( I. 50. ) , piorum locos occupantes , in regoi Christi visitatioae ( h 

 iTTiaicoT^ rij? ßxaiXeiag Ijjs-. Xp. ) comparebunt (I. 50.). 



Uti haec omiiia magna cuivis , Deum legislatorem , Jcsum Christum servalorem amanli ,' 

 suaecjue saluti consulenti expetenda incumbunt , ita majore quivis Dei voluntate morem 

 gereudi studio tenetor , cogitans , quot quantisque impii , ut in hac vita ita in altera , poenis 

 afiligautur (IL 10.). Quisque enim, moi-ali sensu haud plane excusso, sponte fatebitur, 

 peccata iion nisi poenas sequi posse (IL 10.) (2), mortemque peccatorem esse seque- 

 lam ( I. 8.) ; quapropter Dei volunlati resistentes , suisque mahs cupiditatibus indulgenles , 

 alieni ab omni pace et justitia , injustae invidiae fautores (I. 3.), jam hie omnigena 

 mala experti (I. 8, 14, 48. IL 10.), Deum malorum ultoi-em habent (I. 10, 51.): 

 Deum supplicantes , frustra ipsius favorem exspectant, nee ulla Dei beneficia accipimit 

 (I. 48, .57.). Sic memoria eorum e terra deletd (L 22.), post fata gravissima aetema' 

 que dabunt supplicia (I. 15, 22. IL 4, 5, 6, 7.). 



40 Denique incitamenta petit ex variis vitae rationibus , illud maxime tempus spectaii- 

 tibus , quo omnia agere debeant , ut ab omni vitii labe immunes sint , ne gentiles habeant , 

 quod vituperent : ex praestantia et brevitate vitae humanae : ex eo , quod anlea genti- 



li- 



(1) Cum Ittigio haec de amore Dei, qui ex amore- ob merila Jesu Christi peccata nobis rcmit* 

 til, ( ut ipse Clemens iu fme capitis alt) intelligenda puto ; quare hauil perspicio , qui Röszle- 

 i! US ilileo inteliigendum veliU Cdput enira XXXII. ( ubi ex fide uos salutera acquirere ail ) noslro 

 loco noQ repugnat. 



(9} pro ifiixptäi/ cum Junio, Colomesio et Cotelerio legendura putamus nimfä». 



