COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 3S 



straus , mira conslantia et sapientia ecclesiam gubernavit : aliorum cocluum curä , iit ex 

 cpistolis luce clarius patct , miiiime neglecta. Huc fere omnia redeunt , quae fide digna , 

 nobis de vita Igna tii servavil historia ad annum usque aerae nostrae 106 , sive , ut Pear- 

 sonus ostendit (1) , 115, quo ipseTrajanus, modo Martyrio fides haben possit , Antiochiam 

 abiit , omnesque Antiochiae et locis vicinis commorantes Chrislianos , quos in fanaticorum 

 numero habebat, metu perculsit. Ignatius haud metuit summa conslantia et fidiicia 

 Orbis fere tolius domino , Christianam religionem , unicam veram , atque adeo gentUium , 

 quam summus Imperator profiteretur , fictam falsamque pronunciare. Trajanus tarnen ip- 

 sius defensione haud motus (2) et in sua de Christianis sententia persistens, Ignatium 

 capitis damnat, qui deinde jussu Imperatorjs, Romam , martyr periturus , deducitur. In 

 hoc itinere, in quo, ut bene monuit Broes (3), lento gradu procedebant, Ignatius, 

 praeterquam ahis in locis, etiam Smyrnae apud Polycarpum, Joamiis olim in schola 

 condiscipulum , jam amicum integerrimum , aliquamdiu commoratus (4) , Epistolas scrip- 

 sit ad Ephesios ( cf. hujus epist. Cap. XXI. ) , Magnesianos (XV.). Trallianos (XII.) , et 

 Romanos (X.). Dein Troadem profectus, inde tres quoque scripsit Epistolas: ad Phila- 

 delphenos (Cap. XI.), ad Smyrnenses (XII.) et ad Polycarpum (VIII.). Hujus nimi- 

 rum ecclesiae socii Smyrnam vel Troadem sive Episcopos, sive Presbyteros, sive alios lega- 

 les miserant, qui Ignatium coetuum nomine salutarent, vel honoris causa deduccrent. 

 (Cf. ad Smyrn. XII. Ephes. I, II, XXI. Magn. I, II, XV. Phil. I, X, XI. Trall. I, 

 XII. Rom. IX.). Uti hinc nemo non videl (quod etiam ex Actis Apostolonim patet (5), 

 primis Christianiorum temporibus arctam variorum coetuum fuisse conjimctionem, ita hoc 

 imprimis in aprico fit , Ignatium iis cognitum fuisse virum Christianum pium , omnium 

 honore et existimatione dignum , !%3iscopum , qui non tantum illius , cui propositus esset , 

 coetiis, verum aliorum etiam curam haberet. Si quis enim modo citatos locos inspiciat, 

 statim ipsi in oculos incurret , Ignatium in conditionem singularum ecclesiarum sedulo 

 inquisivisse, inprimis quatenus Haereticos et Ecclesiae, imi Episcopo subjectae, guberna- 

 tionem spectaret ; quumque a legatis , quid de sLngulis esset , audivisset , scribere constituit 

 epistolas , q^uarum , una ad Romanos exccpta , omnium argumentum summalim huc redit , ut 



dig. 



(i) In Dissertatione , de anno, epio S. Ignati'ss [a TrajanO Antiochiae ad lestias erat damnatusi 

 (a) Egregie et lectu dignissimo modo hoc coUoquium prop osuit H, Schot, Bijzonderheden der eertle 

 Christenen pag. ja. vers. Belgicae L. G, Bredie. 

 (S) Kerk en Staat , Tom. I. pag 47. 



(4) Mirum hoc fortasse cui videatur, cum Ignatius in Ep. ad Rom; ajat se a Syria Romam usque 

 cum bestiis pugnare, decera leopardis (significat milites) adligatum. Satis constat muneribus et p(> 

 cuniis vexatiooes militum' saepe a Chritliauis redemtas fui«se. Cf. Pearsoo, in Vind, Jf natu 

 Pars I. Cap. 3. 



(5) V. c, Act. XI, 39 et 3o. «f, et »Cor. VIII, 1— 5. Rom. XV. 36, 



£2 



