COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGIGAM. 37 



qitaeiat honorem , in omnibus Chiisli pi-aeceplis obediat , el ubi ueccssitas urgcl , lubcns 

 Miori exoplct. 



Doctorem religionis Chrisliaiiae si eum consideres , ardorem mireris iiecesse est , (juo 

 rehgionem diviiiam anmuiciabat , et id quidem simplici Aposlolicä ratione , a qua iie 

 digilum quidem abeiratum voluit ; qua de causa omncs quoque haereses exulare , et ne 

 Clu'istiam damni quid ex iis caperent , virum probitale insiguem et pura Christi doctrina 

 instructum singuhs ecclesiis praeesse voluit ; quod ut efnceict, quaiitum laborem alque 

 iudefessum Studium adhibuerit , ex epistoJis luce clarius apparet ( 1 ). 



In vincula denique conjectus , uoii obliviscitur se religionis Christianae esse doctorem , 

 cui ad rogum usque sectatorum Christi res et commoda cordi esse debeaut ; summo studio 

 ubivis de Christianorum conditione inquirit, quantique id pretii statueret, patet ex argii- 

 meuto et variis ejus enunciationibus ( Cf. inter aha , Eplies. II, ) ; etiam nunc adhortatur , 

 consolalur, erigit , ad constantiam incitat , de Antiochena ecclesia sollicitus est ( l'hil. 

 10.); quid mirum , Lector benevole , si virum, qui per tolam vitam non nisi Christi 

 honori consulere voluit, nimio martyrii, cui j am tum mullum tribuebant, et quo Christi 

 honorem augeri putabant , studio, tencri vidcas (2). 



Haec de I g n a t i i vita et indole praemonenda putavimus , ut viri indole et vitae 

 !rf/K(7T«fl-£cr/ cognitis, facilius de praeceptis, quid censendum esset, perspicercmus. 



Jam longi esse possimus , si de Ignatii scriptis eorumque authentia hie agere yelle- 

 mus ; verum cum ab aliis saepius dicta repetenda forcut , et instiluti ratio non secum 

 ferat , sequentia in Universum monuisse sufficial. 



Etiamsi aliae etiam epistolae Ignatium auctorem habere dicantur (3) , Septem tan- 

 lum , e breviore recensione , authenlicae esse videntur. Nam , h'cet haud pauci viri docti , 

 ut Blondellus, Salmasius, Dallaeus, Semlerus, Ernesti, J. E. C. Smidt 

 aliique spurias esse putarint ; tarnen argumenta cum externa , tum interna haud pauca 

 contrarium demonstrare videntur. Teslimonia enim antiqua , in Actis Martyrii J. 4., 

 Polycarpus in Epist. c._ 13., Irenaeus Lib. V, 28. Origenes Homil. V. in 



Lu- 



(i) Addi his possint, qnae Soci'ates, ttist. Sccles, , Lib. VI cap. 8 narrat: Ignatiura prinmin 

 fiiisse , qui Anliochiae Cft.fcu; ivrmümuq Institiierit ; cui tarnen narralioni refragatur Th eo d or e t us , 

 Hist, Eccles,' L. II. cap. 34. dicens , Flavianum elDiodorum, raonachoiuni ordini adscriptos, deniurn 

 tub Constanlino HI., hanc canlaiidi ralioaem iulroduxisse. Cf. J. C.W. Augusti, Denkwürdigkeiten 

 aus der Christ. Archäologie , Tom, V. p. 35i. 



(2) De vita cf. Sehr öckhius , Kircheng., P. II. p. 336. Cave, Historia Literaria, et jipost. 

 Oicdheden, I. p. i38. Venema, H. E. , III. p. 35i sq. Oudinus, Comment. de Scriptoril/us et 

 tcriptis Eccles, , T. I. Sect. If. Cap. 5 sq. 



(3) Habenlur »pud Cotel eriuin, Tom. 11. edit Palr. Apost. 



£ 3 



