COMMENTATIO ad QUAESTIONEM TnEOLOGICAM. 39 



Fides iiimirum eo constat, ut credaa Jesum Christum, Dei filium , rc veia iiatum esse, 

 corpore humane imbulum , pro hominibus mortuum et rcsuscitatum , eosque per Jesu 

 Christi mortem , poeiiis, quos ob peccata meruisseiit, liberari posse. (Trall. 2. Phil. 8. 

 Ephes. 16.); ex quibus et aliis locis simul id apparet , Ignatium hanc fidei notiouera 

 pi^aecipue urgere. Fides autem Ula sit immobilis {dxIvitTog) , ita quidem , ut Chrislianuis 

 Muilis Haereticorum , religionis Christianae veritatem impugnautium , falsis ratiociniis sedu- 

 ci sc patiatur ; quin ita firma , quasi ipse cruci affixus esset , omni cum sinceritate et af- 

 fectu, absque ulla dissimulalione {(rxpxi rs xx) meußxTi , Smyrn. 1.) (1). Quj jjg 

 fidem habeat , eam bonis operibus praestandis palam facito , in iisque , ex fide mananli- 

 bus. adfinemusque persevcrato (Ephes. 14.) (2), ab omni peccato sese abstiuens 

 et fmctus fidei proferens morum integritalem et puritatem , ut sie ductus ad sublimiora , 

 ad verum Dei cultum feralur (^.xyuyshi) ; (Ephes. 9.) adeo quidem ut nullo modo dubi- 

 tet , ubi verum se Christi discipulum ostendat , necesse erit , in honorem Domini mhil 

 non, quin ipsam mortem, subire. (Magn. 9.). 



Jam vero cum hacce fide indivulso nexu conjunetus est a?nor, (to yxp cXov Itti v'i- 

 eri? KCi\ äyxTri,, Smyrn. 6.) qui talis esse debet , qualem Deus praescripsit ( ««tä: 6sh) 

 (Magn. 1.), quo jubemur Deum prac omnibus et alios omnes homincs ex animo amare 

 (Ephes. 9. 14.); qui enim amorem sibi esse profiteatur, neminem odio prosequctur 

 sed omni misero opilulabitur (Ephes. 2. 14.), et quemvis , cum opus erit, admouebi[ 

 (Ephes. 3.). CeterumUle amor sit perpetuus , nullo tempore intermiltendus , vel impi- 

 gar (Pol. 7.), ita ut nunquam Christianus in amore languescat (Phil. 6.); quodsi ita 

 amor Sit, nihil eo mehus vel praestantius , viaque ipsi erit, qua ad Deum ducatup 

 (Ephes. 9.). 



Fides autem ab amore sejungi nequit , uti enim iUa vitae quasi iiutium , sie hie finis 

 (Ephes. 14. äpxh K"^g x«} TiKo^); utraque una conjuucta a Deo proficiscitur (3) et 

 maximas vii-es exercet : per fidem emm et amorem, Jesum Christum verc uatum et pro 

 hominibus passum, defendere poterimus ( Ephes. 20. ) , iisque incitati , principis hujus 

 •aecuUvim aufugientcs, Deo potiemur (Magn. 1.); yevho , fides et amor sunt princi- 



ijia 



(i) CnSimithad i. 1. et praeclpue Pearsonus in VindicUs Epislokrum Ignatii, Parte 11. 

 p. 198. 



(s) Hie sensus esse videtur verborura , cJ yk^ vPv iT:.yjz>Jioj; t3 £>=y, k>X eo M-^afiSi t/ttm; , t^V 7,5 

 cipe6j, ci, Tt'A55, si ralionem liabeamus eorura , quae praecessere et scquuDtur. Qnisque videt locuiu 

 eise implicitum. Sic Ignatium saepe ex verbis quidem iatelliglmus , quid sibi voluerit . licet 

 abrupte , elliptice et minus accurate scribat. 



(3) @esu eizlv, sie Smith. Mlniine Yero mihi improbanda videtur Veterls Interpolatorls senten- 

 •tia: &:D i-Apc^o-j irmi^r. Loc sensu : « qms perfectam habeat fidem in. Jesum. Christum et amorem, 

 ii Deo similis habendus est. 



