(52 FRANGISCI JANI JACOßl ALBERTI JUNIUS, 



luius Sit , persuasum sibi habenies , Christum de tahbus non erubescere ( Smyrn. 10. ) , sed 

 nur) phis l.iboris, eo majiis hierum sibi futuruDi esse (Pol. 1.); se seniel l)ei parlicipes 

 lore ( Ephes. 4.), qiii eos, qui in Jesum Cliristum ciedideriiil , ipsiusquc piacceplis ob- 

 seculi fueriiit , ad similitudinem , qua Jesum Christum resiiscitavit , e\citalurus ( Tiall. 

 9.) ( I ) et aelema bealilate donaturus est (Eph. 11. Rom. 3.). 



Uti haec pios maneut , ita , qui hac in vita gratia iis concossa non utantur, irum ( cp- 

 ■yv,v) Oei sentient ( Ephcs. 11.). Quare iis, qui Dei nomeu blasphemenl (Trall. 8.) aut 

 .Te-iini Christum non revera pa?sum vel icsuscitatum ajani , doctnuam corrumpentes et 

 Schisma facicntes, iisqne , qui ab hoium partibus Stent, pro mcrilo obtinget , nee Dei 

 regnum haeredilabunt ( Smyrn. 2. Eph. IG. Phil. 3.): sed a Jesu Christo abnegabun- 

 lur (Smyrn. 5.), uti ipsi quoque angeii coelique incolae (Smyrn. 6.), omncs , qui do- 

 mum corrumpant { o'iXQipöößoi) , qui mollitiei dediti, iMif'Üs et nefandis coneubitibus iii- 

 dulgeaut; yerbo , omnes , qui impiorum vestigia sequanlur, in aeternum miseriis et poe- 

 lus alTligentur (Ephes. 16. Magu. 5. j. 



§. 0. 



De Svbsidüs. 



Quod denique ad auxilia atthiet , quae Ignatius in virlute colenda , adhibenda 

 praecepit , huc in Universum redeunt. 



Praeter meditationcm mcitamentorum , qnae morlo exhibuimus , spem ponant in ipsius 

 Dci auxilio (Pol. 1.), Jesu Christi ( SJy«;^;? (2) Eph. 4.) et Sjnritus Sancli (Eph. 9.), 

 i'ui ne in devias aberrent , vel seducantur, praecavebit (Phil. 7. ( S ) Smyrn. 13.); nou 

 lamen negligant auxilia , iis concessa , in suum usum adhibere ; quamobrem cognilionem 



(i) Ignatius resunectionem piot tantum et fiJeles mauere putare videtuf. Epdem modo saepe 

 Scriplores N. T. loqiii solent. 



(a) Auy?V(« ila interprelari placet. Cf. Act. IV. J. 2 Coiinlh. XII. 9. XIH. 4. 



(3) Iguatium verbis aXKä tö znu/ia — ixiyx^i, significare , se Spiritu Sancto falli nescio afflatuin 

 esse, satis darum est. Quid autem sibi volueiit verbis, oiefev yip TÖkv ipx^Ti'.i Kai rsu üirijsi ,{t{U!ie 

 ellam Johann III. 8. occurnmt), minus patet. Verba .-»pud Johannem occurrentia denotaut a veluti 

 • i'Cntiis quideni aiidilur , etiamsi eum non videamus, et unde veniat et quo abeat, ignoremus , sie Spi- 

 <• ritiis S.inctus interne infisibili ratione in hominum animos operatur" Cft". Grolius et Palmius 

 ad h. 1. Si igitur sumamus Ignatium haec rerba eadem ratione accepisse, significaret: se , etiamsi 

 alii nescirent , invisibili ratione Spiritu Sanclo duclurn fuissc, occidta in lucem protraxisse , (C(. 

 Schleusner in v. i^snxciv) et propterea de unione sub Episcopo locutum esse, Ulrum tarnen Igna- 

 tius biiec veria it.i aecefcrit, quaerilur, Peritiores judicent. 



