68 FRANGISCI JANI JACOBI ALBERTI JUNIÜS, 



trarium fecisse ; neg.itiim etiam nolumus, Ignatium, praeter honorem divinum et alio- 

 rum, suum simul commodum ante ocmIos habuisse ; verum viio Christiano pio liibenter id 

 condonamus, reputanles, unum esse Jesiim Christum, qui purissimis inductus mometitis 

 ita mori possetut, quod vel religionis liostes fatentur, non tantum Socrate , sed et futuris 

 Martyribus superior evaderet ; quare non dubitamus Ignalium cum tota Anticjuitate (1) , 

 egregium, in quod Christiani intuerentur, martyrü exemplum , pracdicare (2). 



Facile igitiu- efficimus , Ignatinm nimis quidem magnifice de martyrio judicasse , 

 at simul ipsius de eo senliendi rationem ex vitae conditionibus , in quibus versaretur , ex- 

 plicandam esse. 



Simili modo judicandüm videtur, si aequi velimus esse judices, ubi ad officia , quae 

 erga Jesu Christi doctrinam praesciipsit , pergentes, eum interdum minime Christiana ra- 

 lioiie de Haerelicis senlientem et loquentem videmus. Quem, Ignatii vitae et condi- 

 tionis rationem minus habentem , non otfendat , ubi Haereticos appellat, 6>)pU, xüvxc: 

 ^'j/tjSvtx; , ?ixöfi!iliixTxg , ^titjhpxvcjrovq ( Ephes. 7. ) , axiviiyipovq toii Sxvxtou , i/sy-paföpoui 

 ( En. ad Smyni. passim ) , aliisque convitiis eos consectatur, quod minime quidem cum 

 religionis Gliristianae praeceptis, amorem spirantibus, convenit (3). At vero fingas tibi 

 In'natium Dei amorem in Jesum Christum mittendo mirantem , salutem per Jesum 

 Christum hominibus datam stupontem , ipsius doctrinÄ , cujus divinitatem et verilatem 

 persentiret , imbutum , nil magis cordi habentem , quam; omni discussione missa y omnium 

 in uno loco degeutium Chrislianorum , sub uno Episcopo conjunctionem , üeo et Jesu 

 Christo gratias agenlem , qui dignum eum aestimassent , ut fidem morte in honorem Jesu 

 Christi confirmaret ; fingas, inquam , Ignatium hac mente ; ecce animo ipsiüs obver- 

 sintur Hacretici , negantes Dominum naturae Divinae participem , vel phantastico corpore 

 indutum , non re vera passum esse, adfirmautes, phn-es Christianos falsis suis placitis sedu- 

 centes, ita ut maxima inier Christi sectatores, quos amoris vinculo arctissime conjungi 

 oporteret, Schismata locum haberent; suo adeo consilio quam maxime oppositi: — Quid 

 mirum , eum justo vehementius in eos invehere , quos Christianorum pestes considerare 

 deberet? Ne addam,ipsos saepe Apostolos Paulum , Petrum, Judam, simili egisse ratio- 

 ne. Nonne laiidandus polius ob siimmum illud Studium, quo Christianos , ut sibi a pra- 

 yis islis sententiis caverent , exhortatus est? 



Quöd ad officia , quae erga se ipsum et alios praescripsit , in Universum nil monendum 

 habemus, nisi quod in illis auimadvertalur, quantopere id semper urgere soleat, ut 



Chris- 



(i) Cf. G. J. Planc1<, Gesch. des Christendoms geilurende het tijdvak vun deszel/s eerste invoering 

 ist de wereld door Jesus en de Apostelen , Tom. I. pag, lyä. 

 ( a ) Cf. praeter testimonia Veterum, Streso , over den vroegeren Staat van het Christendom, pag. i3i^ 

 {3J Cf. Reiakard, Cr, Zedekunde II. pag. 346. et III. pag. 3o5 sqq. 



