GOMMENTATIO ad QüAESTIONEM THEOLOGICAM. 69 



eiiristiani sui ipsius nolitiam sibi coraparent , ex quo utilissimo studio, jam a Pytha^ 

 gora , Catone-, aliis comniendato , uberrimos fmctus sibi sperare liceat. Qui caeterum 

 rnutuam charitalem Christianis commendans, eos simul admonet, ut alios hospitio exci • 

 piant , qiiod eo tempore mntime nccessarium ei-at, quum plures religionis Christianae 

 causa vel peregrinantes vel exulantes , ad vitam susteutandam , ejusdem religionis socio- 

 tnm ope iudigerent ( 1 )- 



Transimus ad ofRciorum classom , quae minus cum Christiana doctvina conveniat : ad 

 ea dico , quae et Episcopis et Christianis erga se mutuo praestanda praecepit. Nam , 

 etiarasi Ignatius, qui se continuo Trävrav eirxixrov et semel modo Episeopum vocat 

 ( Rom. 2. ) ( 2 ) , noa tantum exemplo suo ostendcrit , verum etiam in Epistolis diserte 

 dixerit , Episeopum non eo audaciae et arrogantiae procedere oportere , ut reliquorum 

 Christianorum dominium sibi appetat , sed contra ab omni dominandi studio alienum , 

 id agere debere, ut reliquos religionis Ghristianae peritia antecellens, et pietate vitam 

 exornans, Jesu Christi optimi Docloris exemplum imitans, illud ita referat, ut omnes,^ 

 quod iatueantur, habeaut , scque lubentes sub eo conjungentes , ab omni schismate sint 

 alieni ; — lamen oi-iginem Episcopalus plane habet divinam , et Christianis talia erga 

 Episeopum praestare jussit officia , quae cum religionis nostrae praeceptis minime conve- 

 niant. Haec enim vult , ut doctores ministri süit Ecciesiae, nullam sibi arrogantes aucto- 

 ritatem , utque Christiani , noa ab eorum sententia pcndenles , ipsi , quae vera sit Je- 

 su doclrina , investigent ; doctores autem habeaut , ex quorum labore et opera uberrimi 

 in Christianorum emolumentum fructus redundent , adeoque omni ratione plurimi aesti- 

 mandos, et quo magis prodesse queant, eorum admonitiones audiendas; unumquemque 

 porro decere , quantumpote doctoris sublcvare munus; Hebr. XIII, 17. 1 Thessal. V, 12, 

 13. 1 Tim. V, 17. 1 Cor. IX, 14. Gal. IV. 6. alia (3). Si vero ad haec optiraae iiostrae 

 religionis praecepta exigamus ea , quae Ignatius ecclesiis mandaverit, eum omninojusto 

 nimia sensisse et praecepisse , nemo non videt. Nam de Episcopis loquitur , tanquam 

 viris falli nesciis , quorum quaecunque dicta Christianos , quasi ex tripode , observare par 

 esset , iisque , euiidem , quem Deo et Jesu Christi tribuere honorem , reverentiam et amo- 

 rem ; in eo unicam salutis eonsequendae sitam esse viam ; quique eorum praeceptis non ob- 

 temperent , non tantum non voros esse Christianos , verum diabolo , ut cum I g n a t i o loquar, 

 servire. Horum ut auctoritatem et dignitatem stabiliat , et Christianis erga Episcopos in- 

 culcet ofEcia , undique , haud raro invahda prorsus , congerit argumenta; Quod ex supe- ■ 



rio- 



(i ) Cf. Borsius, in Disse N De vita prtvata Christ, pap. 4'^ 



(a) rbi omi is djiiin tioni; vcI gloriae afftctatio abest. Cf. Vossius et Colelerius ad h, ?;. 

 (i) Cf, Berge , Celoofi- m Zedeleer pag. agg N. C. Kist, in Disputatione Xeüeriana XXX, 

 mer da CIr. Ktrk op aarde, pag. i5o sqq. Reinhard 1, c. pag. Sga sqq.. 



