COMMENTATIO ad QüAESTIONEM THEOLOGICAM. 81 



eonteutus et beatus animo boni reclique sibi conscio , in omnibus vitae ■Trspiariia-Kn , vel 

 ia calamitatibus , vilam degil (5, 10, 11, 14), Dei Ghristique gloriae et honori con- 

 •ulens; verum maxime post fala in altera vita summa manent bona et felicitas. Cum 

 onmibus piis e morluis resuscitabitur ( 1 ) , et vitam conseculus aelemam cum Domino 

 regnabit (2), et sie regni Dei particeps eiit (2,5, 7, 11.). Qumn contra peccalores, 

 qui mala suä vivendi ratione hie Dominum calumniis objecerunt, non tantum in hoc 

 aevo miseri siut et calamitatibus, pcccatorum sequelis, affligantur; sed etiam ubi coram 

 Judice supremo comparere oportebit , condemnati , omnis illius , qua pii gavisuri sint , 

 fcJicitatis expertes futuri sint (7, 10.). 



Quod denique ad auxilia attinet, etiamsi Polycarpus in hac sua Epistola , nullam 

 auxilii Spiritus Saudi mentionem faciat , tamen de fide hominibus data ( 1 , 3 , 4. ) lo- 

 qnitur, ex qua loquendi ratione, ut et aliis, v. c. Cap. 12. (aedeßcet cet. ) merito col- 

 ligimus, Polycarpum hominum imbecillitatem in virtute colenda agnovisse, omniaque 

 quae homiues bona praestarent, divino auxilio tribuisse^ quod tamen non ita eum accipi 

 voluisse , quasi homo ipse sua^ vii'es intendere non deberet , vel auxilia reliqua negligere , 

 manifestum fit ex locis , ubi Philippensibus auxilia commendat. Nerepetam, quae modo diii 

 de incitamenlis ex meditalione divinae sanctitatis , justitiae , benignitatis , considcratioiie 

 Jesu Christi in genus humanum meritorum , quibus Christianus fidem in Christum po- 

 nens, servili metu liberatur, et omni desperatione abjecla, aditum ad Daum planum 

 apertumque cornperit ; — alia etiam commendat , uti coulinuam Literamm S. lectionem 

 (2, 12.) et meditationcm , scriptorum quoque, quae pios viros, ut Ignatium, aucto- 

 rcs habcnt (1, 3.); porro in exempla bona inlueri , maxime Jesu Christi (8, 10), 

 Pauli et rcliquorum Apostolorum (3) nee non aliorum (9.); contra malorum exempüs 

 absterreri (11.) (4), neque talium consuetudine uti (7.), ceterum preces (6, 7, 11.) 



et jejunia (7.). 



C A- 



(i) er. Ro3zIer a.I h. 1. 



(a) An nesciniis , ijuia sancti mundum judicabunt: quae verba er altera Pauli atl Corlnth. Epist. 

 Cap. VI. 2. peüu sunt. AI quem locum recle inouuit Palmius, ex figuralls Jesu dicUonibus, Mallb. 

 XLK 23. Luc. XVII. 3o. prinios Cliristianos suinmam sibi proposuisse felicitdtera , quae eliani in eo coa- 

 Stüiet , ut lii isliani gentiles juclicarcnt. 



(3) Qu^e hoc capile de Ignatio leguntur, obslare dicunt iis , .quae Cap i3. * et de ipso Iguatio 

 * et de his , qui cum eo sunt, i^uod certius agnoveritis, signißcate." Gl'. Höszler ad Cap g. Kegari 

 nequit locum esse diificileiu, verujii non ita, quin cum iis , quae Cap i3. leguylur, coinpoui queat, 

 Facile enim fieii poluil, ut Polycarpus quideui rumoreiu de Ignalii niarljrio sparsum audiverit, 

 Terum non omnia accuiate sibi tradila esse pulaverit , quare a PbiiippensibuS postularet , ut certius 

 ipsi signiflcarenl. Cf. Venema, Rist. EccL Tom. 111, pag. 3fii. 



{4) Valens iste, quid mali patraverit , non rede consjat; ex h. 1. nierilo effici posse vio'etur, eum 

 in fl.igltlum T^s a-to«§i«t et illiciii coucubitus lapsum luisse. Uxor ejus ejusjeni Ilagitii lea fui>»e vi- 

 delur. 



L 



