COjaMENTATIO a» QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 8» 



sit ; sacpe iisdem , quibus Jesus et Aposloli , yerbis utitur ( 1 ) , e t, ut hi rcligionis Chri- 

 .stianae doctores, noster Polycarpus egregie vidit , summum religiouis consilium esse 

 in doclrina morali positum, unde vis ullum dogma de iiidustria explicuit, sed ex iis do»- 

 matibus, leviler adumbiatis , praecepta deduxit moralia , quae ita puritnte excellunt , ut 

 religionis divinae doctiinae plane conveniant ; in officiorum praeceptis erga Deum , Jesiitn 

 Chiislum et se ipsum, nil est, quod aliter dictum velis. Id agit, ut Plülippenses virlule 

 -omiügena colcnda , firmiter Christi doctrinae ad haercntes , ostenderent quantam eamque 

 eximiam in ipsorum vitam religiosam , publicam et privatara , vim religio Chrisliana habe- 

 re t , ut sie Summi Numinis bonos, Cliristique gloria augei'entur, sibique ipsi felicitatem 

 pararent leirestrem et aeteniam : hinc est , quod Christianis amoicm , abstincntiam , eas- 

 titatem et mavitis et uxoribus , ad quae domeslicam vitam agereut , praecepta intirao 

 impressa animo voluil : pcrsuasus esse videtur , vitam esse domeslicam , ex qua omne 

 virtutum genus proficiscatur ; coiijuges hinc admonet , ut se suosque liberos ita infor- 

 ment , ut veri Dei cultores, boni cives, beatique olim evadant coehcolae. Quod eo 

 polius monemus , ubi rationem habcamus causarum, quibus gentiles ducti matrimonium 

 inire solebant ; hi enim libidinis ergo magis uxores ducere , überosque , ut aliquando 

 fortiler strenueque patriam defcnderent , educare solebant. Quantum hinc differat matri- 

 monium a vcris Christianis iuitum , legatur apud TertuUianum (2). Durius forsan dicta 

 putabis, quae Cap. 7. (a-5? yap og uv iavi o^oXoy^ ^ItjiToüv Xparrbv iv ff/xpx) IX'ttKvUvai, äv- 

 rixpK'70'; ssTi ' Xix) S? xj t^vi o/io^oyy to /iapnpm roü STaupoü , ix toü limßoKov sVt/* »») og 



av 



(1) Dtnim lamen Euatigelislarura scripta noverit , dubilari poss'it. NuUum diserte memorat. Provo- 

 cat quidem ad \erba Jesu in oratione montana, quae dicitur, reperiunda, apud Polyc. Capp. i, 6, 7. in 

 Euangel. Maltliaei V. 3. VI. 12, i3, 14. VII. i. XXVI. 41. Quae tarnen ita citat, ut potius credas initio 

 fuisse Tepxifcarj et siayyihov äypxfov, Epistolae plures ipsi notae fuisse vldentur , v. c. Ep. ad Romanos 

 utraque ad Coiinlhios, Epliebios, Galalas, i ad TiniotB., i Joann., i Petr. ut ex mullis cltalis locis 

 apparet: maxim« tarnen usus est Epistola ad PhilippenseS , quam et diserte meraorat, C^pp 3 et 6^ 

 licet priori loco plurali numero utatur, quem tarnen pe. numeri enallagen etiara de una episloU 

 usurpari notum est; nisi cui Salmeronis praeplaceat conjectura , PhilippenseS etiara utramque ad 

 Thessalonicenses Epistolam, quippe qui in eadem Macedonia non procul a se invicem commoraren- 

 tur, ad se scriplam agnoscere debere. CS, üsserius et Cotelerias , in Vir! edit. ad h, 1. Smi-.th 

 pag. 336. edit. Frey Le Moyne 1. c. p. 332. 



Veteris Testamenti libros cognovisse quidem videtur, sed nullum locum exinde attulit, nam in Cap. ih 

 ubi occurrunt verba, quae etiam in Psalmo II. v. 11. offendimus, surosisse ea videtur e loco Petri 1. i, 

 i3, et quae occurrunt Cap. XII. e Pauli ad Ephes. Epist. IV. 26. Conferri hie potesl Less I.e. pag. 

 141. [Et K. A. Credner, Beiträge zur Einleitung in die Bibl. Sehr. Tom. I. pag. 29 ] 



(2) Lib. II. Ad Uxorem , Cap. g. Polycarpus Gentilium vitia ante oculos habuisse videtur et a 

 Cbrisliaiiis de induslria postulasse, ut contraiium facientts ostenderent, quantopere Christianorum re- 

 ligio praestaret Gentihum religioaii 



js r^ » (T L 2 



«* ^i A a. 



