COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 91 



tum Judaeos, qui peccatis indulgenles focdus fregcrunt , verum eliam genliles sui regni 

 haeredes vocavit ( 1 ) , ut sanguine suo justi reddili , peccatorum poenitentia ducli , po- 

 pulum se considerarent Deo sanclum , animo miilatum et rcnovatum , in quibus per fidem 

 in Jesum Christum sanctum quasi Icmplum et corruptioiii non obiioxium referenlibus , 

 ips« Daus et Jesus Christus habitareut (2) (4, 5, 6, 12.). 



Uti haec omnia aiitea a Prophetis dicta crant , ita quae docuerat et fcccrat , plane di- 

 vina confirmavit resurreelione e mortuis, a quo inde tempore ad Dci dextram sedens , 

 Ecclesiae suae caput , suorum commoda luelur et promovet , brcvi inde , mortuorum re- 

 surreelione praeeunte, vivos et mortuos judicatum redilurus (3, 4, 6, 9.). 



Huic ergo suo Servatori ante omnia fidem habeant , et baptismafis ritu peccatorum re- 

 missionem (3), fide et spe in mortem Jesu Christi expiatoriam erecti , in simplicitate 

 credant , in Jesu Christo unicam viam quaerentes , qua Deum recte colcrc et sibi sapien- 

 tiam vitamque aeternam comparare possint ; eam servare sludeant , ut sie simul spcm in 

 Jesu Christo omnem ponentes ( f ATr/o-ir« sr/arf Mira? ) , eum ex animo amcnt , quo multo 

 melius , quae per Prophetas amiunciavit , perspicient et intelligent ; gralum ipsi animum 

 omni tempore praestantes , omnique ratione ejus gloriam celebranles , (SjS^jrf ;? tov al Aw- 

 rpatränevov ex ixvKTov , Cap. 19.) eum imitentur , amorem Jesu Christi animo impressum 

 habentes , ipsius mandata perficientes , Christique causa calamitates et miserias perfen« 

 non dubitanles { outu oi ^Uovrh ßc IhTv xai a^x<!Öal i^ou rij? ßxi7iMlxg , ^(pdxowt 6\,ßh- 

 «? Kx) -KxUvTtq Xccßüv IM. Cap. 7. I , 5, 6, 9, 19. ). Qui ita Jesum Christum colil , 

 doctrinam, quam proposuit, donum considerabit divinum, de cujus indole jam praedixe- 

 runt Prophetae , quamque Apostoli jussu divino praedicarunt : quarc omni fiducia , Dei 

 Terbis fidem praebens, de ejus veritate nunquam judicabit, sed eam semper puram et 

 integram scrvabit , nil ei addens, nil demens ab omni enore abstinebit, continuo eam 

 meditans , veram salutis viam inquirens , perfectam -yvc-cyiv sibi parare studens , fide pro- 

 missionum et verborum sese nutriens, et sperans fore ut Dens sibi intelligentiam et cog- 

 nitionem eorum praebiturus sit, quae ex sua voluntate peragi cupiat, ut sie Christi doc- 

 trinam firmilcr animo inscriplam (in,(puT)v) habens, a Diaboli vi über, mandatis ejus per- 



fi- 



(i) KAvfc-'c/i« if? <f/«9i)Kif« xuphv yfvfVto. Sic Cap. 6. Eodem raoio Cap, 14. diilt a:3r3« Ji kxI d xipiti 

 ijfüv eJioxv £/'; Aaöv nXifpmo/zixi , tf/' ^^J; ünfüiva;. 



(«) ^'aö? T>~.p ayitt, äiik^oi fzcu, zip mpia , « Kxrou-^zfipicv iifiSiy r?,- xxfjixc , C^ip. 6. Breviiis yix toliuj 

 Etliices Chiisiiaiiae consilium indicare poluissel , quam his »erbis: TfofixiTE , (« i vxsi Kupiou iWcfo« 

 elKoJofitjSf , Cap. 16. 



(3) Etiam Barnabam nirii'am vim ba| tis:n.iti tribuisse , pateat ex ejus verbis : tcüt! Afyfi, c-i !ißf7i; 

 fäv tutraßiivciiiv elf rä SJap •yifamct ä/utfr,äi/ «J pürou, xal d-yxßaiyc/xcv xa/a-cfcpcZyrt^ ty ri xafMf ziv fi- 

 ßw, icttl Tijy itjrlSx ik "> lijcroyc Ixovte« in -$ irysüfzari , Cap. 11. 



H 2 



