COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICAM; 95 



gulae suo homines justos reddidit , ut vitam agerent sanctam et justam , eosque docuit , 

 qua ratione vitam instituere debeant , aequumque esse , in Omnibus Dei se accommodare 

 voluntati ; fieri aliter non polest , quin hujiis sui Domini mandatis et praeceptis ex animo 

 obsequatur , reputans summum illum Servatorem brevi venturum , ut onmes sine persona- 

 pum discrimine judicet, pro suis cuique meritis Iributurus (3, 4, 5, 9, 19, 20, 21.). 

 Verum eo magis ad virtutem incitetur, neccsse est, ubi cogitet beatitalem terresirem et 

 aetei'nam inde pendere : quum enim duae ipsi proponantur viae , altera lueis , tenebra» 

 mm altera, iliam si ingreiliatur, Deo et angelis ducibus vadet, Deique favore beatus, 

 multis cumulabitur beneficiis , et semel corporis vinculis solutus , deinde e mortuis resusci- 

 latus, pvon issa divina, quibus hic fidem praebuit , vera expertus, vitam aeternam acci- 

 piet et hacreditatis üomini particeps,in regiio Dei gloria afficiclur (lo^xc^trsTixi) , et Deum 

 et Jesum Christum mullo perfectius colens (1), aeterna fruetur beatitate (2, 5, 6, 8, 

 21.). Si vero tcnebramm viam , quae est via mortis aeternae , et in qua non ambulant, 

 nisi qui animos perditum eunt (2), sibi eligat, Diabolo ejusque angelis comitibus ule- 

 tur , Deus eum deseret , et post fata e regno Dei excludetur , iii aeternum misere periturus 

 (3, 9, 19, 20.). 



Ne autem hanc ineat viam, non tantum sperato ut Numen Supremum pro summa 

 sua beiiignitate eorum sibi concedat nolitiam , quae ex sua voluntate peragenda sint , 

 sed et ipse subsidia , quorum ipsi copia facta est, adhibcto. Quare sedulo inquirat, 

 qua ratione salulcm consequi valeat (yhai^s Vs Ssili'SciXTOi , ix^yiroZvTsg ti ^liTei xupioi 

 d(p' u/j-xv , Cap. 21.), verbum divinum audiat , ipsique fidem praebeat , scmper diTinani' 

 benignitalem , Dei reverentiam et Euangelium meditationi subjiciens , verbum Dei non 

 ad mala consilia adhibcns (3) nee cor obdurans, sed judicii extremi diem nullo tem- 

 pore non ante oculos habens (1, 7, 8, 19, 20, 21.). Ceterum , diligenter, quae 

 usui sint, quae minus, inquisitis, a loco et tempore, quibus vel ad malas opiniones vel 

 ad pravam agendi rationem seduci possit ; abstineat;, qua de causa non iis familiariter 

 utatur , qui in mortis via ambulant, qui superb6 et injuste agenles, ab humilitate 



alie- 



(i) Addi liuc possit opinlo Barnabae de rfgno mlllenano, Chiliasmi enlm resligia in Barnabae 

 Epistola occurrunt» Cf. Blunscher, Dogmen-Geschichte Tom. II. pag 4'6: de üs, qui Barnabae 

 hanc opinionem tiibueiuut, cf, Henkius, pag. 67. Quid de hac opiaione apud Barnabam sen* 

 tiendum sit , cf. idem pag. 68. 



(i) ßreviiis et efficacius pcccatorum turpitudinem eorutnque sequclas noxias vix enunciare potuis- 

 set , quam liis verbis : 'H di toü fuT^ai/oq c<W« iari axchi , xal üATxpxq fcstr^> 'Eari tkf ÖS( Toü toärou tüaviov 



/££TX Ztf^pixq. X T. A. Cap. 20, 



(3) OCi fäj crci i Xcyni toü Seiü i^eXi^ iv äx-iapalf rivm, Cap. ig. fortasse inlelligendum est de Ü3, qui 

 dubitarent, ulrum promissiones dlyinae quidera eventum haberent, suas^ue dubitatlones etiam in alüs 

 excitareat, sie efficientes ut Dei cultum relinquerent, Hinc mox magis perspicue alt : ci /j^ Jiipij<nti- 

 xinpv inTM >f oü. Tales jam Aposloloruin a«tate fuijse , patere videtui- ex Eph, Vi TS. 6i i Petri> UI. 3.- 



