102 FRANCISCI JANI JACOBI ALBERTI JUNIUS, 



Spiritus in eum , verum Dei cultorem , loto animo fidem habentem , nullam vim excrcere 

 valeal (Mand. 10, 12.). Ex hacce fide profluit spes , qua qui indutus, Dominum, omnia- 

 que futura bona exspectans, non virtute vacuum animum habebit , sed vitam sibi parare 

 conabitur aetemam; ex charilate, quae est fidei filia , nuUum non oiBciorum genus prae« 

 •tans (Vis 1, 3. Simil. 9.) (1). 



§• 2. 



De O/jßcüs erga Deum. 



QuumBeus unus universorum capax, solus immensus, qui nee verbo dcCniri nee menle 

 concipi potest, omnia ex nihilo summa sua virlute creaverit, et mundum ob sanctam suam 

 Ecclesiam mnltiplicaverit ( 2 ) , summa gaudeat majestate et potentia , quippe qui salvos 

 reddere et perdere valet, iu cujus manu omnia nostra , ne sanitate quidem excepta , po- 

 sita sunt ; porro ila omniscius sit , ut homiiuim cogitaliones et iufirmitalem noverit : sed 

 simul injuriamm immemor , misericordia plenus , dementia sua magna et omni lionore 

 praedicnnda , per Filium suum declaravit suam esse voluntatem , ut ad uniun omnes vi- 

 tam nanciscanlur , simul aulem justus judex, qui non potest non iis, qui peccatis indul- 

 geant, iiatum sese exhibere (Vis. 1. Hand. 1 , 4, 12. Sim. 8, 9.); hinc magnopere dede- 

 cere unusquisque intelligit , simulacra facere vcl idola diviuo lionore proscqui, sed cujus» 

 vis hominis et maxime Christiani esse , Dco credere , in eo fiduciam ponere , omnibug , 

 quae dixit vel promisil ,erectum slare ; ejus honorem et gloriam in omnibus quaerere , cum 

 rerum naturae , quae est pulchra et magnifica , contemplationc , tum nemiui non magnis 

 Dei factis euarrandis, cum sciat Angelos quoque , quos primos Deus creaverit, quique 

 jam sancti , in Deo consilio versentur, Numini supremo honorem praebere , et summum 

 peccatum esse, ullum in Deum nefandum verbum pronunciare (Mand. 2,4, 10, 12. 

 Vis. 4. Sim. 6 , 10. ) ; quare nunquam a Deo discedat , sed semper Dei memor eum ve- 

 nerelur, quum reverentia Dei, si bonum operari cupias, sit gloria plena ; quippe qui 

 Deum rcveretur , aliter non potest , quin veritalem de Deo perscrutans , non nisi de sum- 

 mo Deo cogitans, ab omni pcccalo sese abstiueat et omnia bona opera peragat. Hac 



Dei 



(i) Unus hicce locus est, tilsi fallnr, ex quo stispicari licet, Herrn am amorem inter princlpia 

 liabuisse. Postquam oinues Chrisüanos noiuiiieDei filll vocatos esse, dixisset, seqnentia adJit: a accepto 

 X igUur ejus sigillo (baptismo), eandcm omnes ptudentiam , eundemque sensum acceperunt ^ et una 

 <• ßdes atque chaiilas eorum fuit , et fjnritiis virginum (i e omnem virluteni , cf. praecedentiaj cum 

 « ejus nomine ferehant" Locus inspicialiir et cum üs , quae ile virginibus habenlur, coLfeialur. 



(a) Dignus est qui hie legatur Baum garten , Theolog. Sireiligk, Tom. II. pag. i3. 



