COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICAM, 107 



vadere,qua non possil non ad inleritum duci ; quodsi ita justitiae sludeat.a furto absli- 

 neat nee res alienas appetat, sed ab omni perfidia liber , nemini moleslias cieet,ne debi- 

 torem quidem premens (Mand. 4, 6, 8. Simil. 8, 9.). Non tantum ea ofEcia , quae 

 aüus ab eo stricto jure postulare potest , praestabit , verum praeterea , cum Gluistianum 

 deceat lenem esse et mansuelum , nee non lubenter veuiam dare , contumelias feret et ia. 

 jurias obliviscetur , memoria earum mortem efficiente, oblivione vitam aeternam : qua de 

 causa nemini irascetur , cum iracundia , ex rebus nullius plane momenli ortum ducens 

 et apud homines, qui sunt animo infirmo, locum habens, sit inutilis, prava , noxia Dei 

 cultoribus indigna ; quippe qua Spiritus bonus ab iis recedere cogilur , et sie ipsi eon- 

 turbati , non tantum , quominus mandata divina perficiant , impediuntur , verum etiam in 

 furorem ducti, magna peccata comillunt , in perniciem ruituri aeleniam. Omni polius ira« 

 cundia missa , patiens sit , cum quovis pacem a!ens ( Vis. 2 , 3. Mand. 2 , 5 , 6 , 8. ) ; si 

 alles peccanles videat , eos admoneat , ut poenitentiam agant , quia eos adhoitans , ei- 

 spectare potest, fore ut ad meliorem viam redituri sint. Si ipse ab aliis admonealur, 

 non contra dicat,sed dignum sese praestet, qui ab aliis instiluatur, eos audieus , manda- 

 ta eorum servans , et in suum usum adhibens (Mand. 2,4,5,8.). Si alii in miseriia 

 versentur, dolorem exinde capiens, benigne de suis labore jiaitis bonis imperliens, aliis 

 succurrat ( Vis. 3. Mand. 2. ) , sive hospitio excipicns , sivc eorum indigentiae subveniens ; 

 non tantum quoniam , quae acceperit , tanquam dona divina , quorum aliquando ratio 

 ipsi reddenda erit , considerare debet , sed etiam , quia Dei est voluntas , ut omnes ab 

 iis , quos locupletavit , dona accipiant : et illius , qui indiget , innumera passi incommoda , 

 res se non aliter habent, quam ejus, qui in vincula conjectus est, qui ubi miserias susti- 

 nere non valeat , nee viam sese expediendi cognoverit , mortem sibi consciscit ; ita ut ille , 

 qui , cum sit opulentior , pauperiori non opituletur , magnum peccatum committat et san- 

 guinis ejus reus dici debeatjquarc Christianus pauperes minime despiciens , fame laboran- 

 tes inquirat, iisque , dum adhue tempus beneficia praestandi ipsi conceditur , omnibus 

 promto animo sine deliberatione , quae iis desunt , praestet (I). Quodsi fccerit , mini- 

 sterium, a romino ipsi impositum , in gloriam Bei explevisse censebitur. Uti haee illi 

 incunabunt , qui aliis sese ditjorem videt , ita alium ab eo pelere dedccct , ubi opus non 

 habet; et si a ditioribus dona acceperit, preces pro iis fundito ; quia divilis oratio ple- 

 rumque sit iners , pauper contra in eadem dives sit,ut sie , precibus suis ad Eeum fusis , 

 efRciat , ut omnia bona diviti praebeautur (Mand. 2. Sim. 1, 2, 10. ). Si hoc aiumo 

 erga alios affectus sit , certe neminem ementielur , nee alicui , ne absenti quidem , detra- 



het ; 



(i) Cum Hermas i| se ud j auperlalfra rednctiis epset , facile sclje j oteral , in quL^e vitia Ijomirns, 

 qui Eecessarils ißdigenl , j^roui siul. Eine iudigeDl.iinj nitnitiu adco ex vtJu dejcii|;sit, ei dUiuri- 

 lus praecrptaj secuudum t^uae uliis succurrertct , omuiuo tj^rea<a dedit,] 



08 



