112 FRANCISCI JANI JACOBI ALBERTI JUNIÜS, 



§• 8- 



De Subsidüs. 



üt autem Christiani divina mandata peragant , non solum auxilio Dei , quo hie iis , qui 

 toto animo ad se veniunt , adesse vult , nitantur, verum ipsi', quae subsidio esse possunt, 

 adhibento. Quare naturam coutemplantes, ipsius Dei ejusque promissonim memores, pra- 

 vos animi affectus cohibentes, et peccalorum principiis obslantes, sese a peccalis liberos 

 reddaut. In euiidem fiiicm se invicem admoueant et ad virtulem incitent , longe remoti 

 ab ea opinione , ac si mandata Dei adeo essent difficilia , ut praestari omnino non pos- 

 fiint. Ceterum Deum, ut , quae ad scieiidum et agendum necessaria sunt, sibi tribuat , 

 precentur et jejunent ; nee tarnen nimia jejuniis vis tribuatur , proprie enim nulli rei in- 

 servit,-nec Deus jejunium supervacuum desiderat. Jcjunium enim verum Deoque accep- 

 tum est , nil male cogitare nee agere. Si autem jejunare cupiant , hilari sint animo , nee 

 gustent nisi panem et aquam , nummis , pro quibus cibos sibi parassent , viduabus , pu- 

 pillo aut orphano datis , ut sie animo ad humilitatem composito , iisque , qui nummos 

 acceperint , satiatis , Deumque pro iis, qui benefecerint , precantibus, jejunium Deo sit 

 hostia aecepta; denique malorum consuetudiue missa , piis familiariter ulenles, hos sibi 

 exempla ad imitandum proponant (Vis. 1, 3. Mand. 4, 5, 10, 11, 12. Simil. 1, 5.). 



CAPUT TEßTIUM. 



CENSURA. 



lUli in Patrum Ajjostolicorum seriptis, de quibus jam vidimus, morum praecepta depre- 

 hendimus , quae plerumque simplici ratione proposita , cum Euangelica doctrina conve- 

 munl , sie in Hermae Pastore praecepta offendimus, quae et quod ad formam et quod 

 ad materiam altinet , reliquis omnibus prioribus postponenda videntur. 



Quod ad formam enim, suspicionem vix amovere possum , Herrn am nimia imagina- 

 tione delusum , ab omni fere pulchri sensu ahenum , per visiones , in quibus Joannem 



in 



