COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 115 



Deorum cultu abduxit, Ci'initer adliaerentes , eumque amore ampleclenles inlegemmo ; hu- 

 jns Domini gratia nihil non, quin marlj'rium , patiendum; quippe quo Dei et Jesu Christi 

 honos et gloria augenlur. Cullum illum Dei Chi-istianus nou externis ritiLus absolvat » 

 sed puro corde, iutima anirni pietate , siroplicitate, conslantia veram virlutem Christia- 

 nam cousectelur , alTeclibus pravisque animi cupiditalibus oppressis ; verbo , Christianum 

 decet corpus ila informare , ul templum referat Spiritus Sancti, animumque ila purum ser- 

 vare, ul Spiritus Sauctus in eo ut loco digao, in quem sedem collocet, habitare non 

 dedignetur ; vitam terrestrem tanquam peregrinationem considerare , iu qua aptum sese 

 reddat , qui , ubi et quandocunque Deus voluerit , ritam hancce reliuquat et locum coe- 

 lestem , ut veram patriam , petat. 



Hermas plernmque magis demonstrat (1), origiues et progressus peccatorum sae- 

 pius invesfigat , eorumque sequelas vividis coloribus depingit , malos affectus , intimo 

 animo scdentes, evellere conatur, diversa officiorum genera , siaguloium vim et necessita- 

 tem haud raro exponit et in praxin convertcre docet (2). 



Pleraque praccepta sunt prorsus egregia , varia virtutis Christianae formas et species 

 esponit et omni vilae rationi, domesticae maxime, aecommodat. Fidei imprimis miram 

 vim tribuit , eamque non posse non omnigena virtutis genera comites habere , ubivis in- 

 culcat. Ghristianos Dei esse cultores , et tanquam tales , non posse non Domini sui 

 sanctissimi et benigni , animo promto et hilari , omni Iristilia vel austeritate remota , le- 

 ges observare pro certo habet et urget. Egregie quoque de jejuniis sensit praecepitque\ 

 atque hoc quidem ita , ut vix de Herma exspeclaveris , quod eo potius observo , quo- 

 niam jam mature , ut ex Tertulliano (3) patet , haud exiguam iis vim Christiaui tri- 

 buisse videntur. Miramur Studium , quo praecepta inculcare solet ; omnia spirant virum 

 pium et virtute insiguem ; quare et Herrn ae Pastorem , etiamsi puritate reliquis Patruxn 

 Apostolicorum scriptis cedat , lamen Christianis, eum caute ac prudenter adhibentibus , 

 utilissimum fuisse , pronunciare non dubitamus. 



CEN- 



(i) Tpse Lib. II. m. 6. initio alt: « nwie tibi volo monslrare virlutes horum mandalorum , ut sciat 

 « efftclus illorum" caet. 

 (a) er. T. c Slmil.6. 

 (3) De Jejuniif Gap. i. ubi tämen obserraadum est Tertullianum Montani partes tuen. 



P 2 



