HESPONSIO AD QÜAESTIONEM juridicajl w 



« offendil vox conferat , nam tempus presens saepe pro preterito usurpari, nolum est. 

 AHorum inlerprelum hoc ipso, ut videtur, presenle tempore ductorum scntentia est,, 

 imperaloribus sub initia imperii omnia jura, quibus gavisi erant decessores , SCto vel 

 lege fuisse delata (i). Qnod idem suadet Gaji locus, qui cum Ulpiani fragmento 

 mire consentit. JCtus eniin de principis constitutione locutus, « ncc umquam," inquit 

 « dubitalum est , quin id legis \icem obtineat , quum ipse Imperator per legem impenum 

 n accijnat {i)." Accedit alterum argumentum eandem sententiam confirmans. Ninii- 

 rum ex Gaji commentariis colligendum videtur, hujus aetate nondura eandem auctorita- 

 tem et efficacitatem principum constitutionibus fuisse Iributam, ac legibus et SClis. In 

 loco enim, ubi agitur de perpetuis et temporalibus actionibus (3) « admonendi sumus" 

 scribit Gajus," eas quidem actiones , quae ex lege senatusve consulto proficiscunlur , 

 * perpetuo solere praetorem accommodare ( 4 )." Et quum postea ( 5 ) de exceplionibus 

 agit, scribit: « petemtoria sunt, quae perp_eluo valent , nee evitaii possunt, velut quod 

 « metus causa, aut dolo malo , aut quod contra legem senatusve consultum factum 

 « est." Neutro loco fit mentio constitutioaum , et quod plus est, tacite exciudi viden- 

 tur; unde suspicari licet imperatorem quodammodo aliis magistratibus fuisse aequipara- 

 tum , ut adeo una cum ejus morte aliove imperii exitu , ipso jure ( 6 ) ejus placita auc- 

 toritate fuerint desliluta. Quod sl ita est , hujus rei ratio posita videtur in eo , quod 

 nunquam perpetua de impcrio lata sit lex, sed singulis imperaloribus lege quadam re- 

 gundi concessa sit] potestas , ita ut decessorum Imperium non conliuuare successorc» , 

 Iffid ipsi identidem novum consliluere censerenlur. 



TIT. 



( 1 ) Xoodt, in orat. de lege Regia et jure summi imperantis. Bach. H. J. III. i. I- 5, 



(i) I, 5. (3) IV. HO. 



(^) In Inst. Just. IV. 12. pr. additum est sive ex sacris conslilutionihus, 



( 53 IV. 121. 



(6) Kon tarnen negamus, permulta vel postea fuisse observata et legis vicem in foro retmuisse; 

 argumento siut constiluliones antiquiorum principum a Gajo in Inslt. Commentariis laudatae , eaeque , 

 quaium racolio sjcpe fit in Edlclo , v. c, m 1. i. §. 3. D. de postul, , 1. 28. §. a. D, ex quibus causit 

 loaj. Contra si principis alicujus acta esscnt rescissa , velut Caligulae, legis vigorera retinere non pote- 

 rsnt. Keliqua , quamdiu in usu esse non desieraut , licet ipso jure auctoritate destituta , siae dubi« 

 Ie|;is vicem obtiuuerunt, Cf. Gaj. 1. 5. 



B 3 



