U JOHANNIS WYBRANDI tROMP 



TIT. V. 



DB STATU nOMINCM. 



L. 11. Paulus Li!). XVllI Responsorunl. 



«i Paulus rcspondil (i ), eum, qui, vivente palre et ignoranle de conjunclio- 

 « ne (2) filiae, conceplus est, licet post mortem avi natus sil, justtmi fi« 

 « lium ei , ex quo conceplus est , esse non videri." 



Sine palris consensu nuptiae non valent. Generalcm illam regulam traclat Paulu« 

 li. 1. Quaeiitur tarnen, an injustae hae nuptiae legiliraae fieri potuerinl ratihabitione jure 

 Anle-Justinianeo ? Dissentiunt inlerpretes. Cujacius (3), si sequilur parenlis consensus , 

 ab hoc taiilum tempore, non vero a piincipio justaspulat esse nuptias, earaque opinionnm 

 «Icfendit Ulpiani verbis in 1. 13. J. 6 ad 1. Juliam de adult. : « unde apparcl ante 

 « patris consensum nullas nuptias , non marilum , non uxorem intelligi." In contrariam 

 sentenliani abiit M arcili US (4) , publicam nupliarum ulilitatem et favorem exigere pulans, 

 ut, quo plures sint Icgilimi liberi, ab inilio justae habeanlur nuptiae, atque hoc eodem 

 nsti principio , quod per subsequens matrimonium naturales fierent legitimi. In I. 1. au» 

 lern causam adessc specialem contendit , ad restringenda odia et accusationes. 



Itaque haec , uti et rehqua , quae huc pertinent Dig. et Cod. fragraenta (quae scdulo 

 collegerunt interpretes) litem sub judice relinquunt. Parum cnim constat , utrum ConsU 

 Justiniani in 1.25. C. de donat. inter virum et ux. jusvelus confirmet , an plane ho- 

 vum constiluat (5). 



At vero deciditur quaeslio Pauli responsoriim loco, in Vaticanorum fragmenloriim 

 collectione servato. Pouit ibi ( §. 103) JCtus hanc quaestionem: «Lucius Titius, 

 (( cum esset in patris potestale, absenle eo , duxit in matrimonium S optici am filiamfami- 

 « lias, cujus nomine dotem accepit a patre. Poslea supervenit pater, quo praesenle duravit 

 « in diem mortis filii molrimonium. Poslmodum decessit Lucius Titius (6). Quaero, 

 «I an ex eo, quod non contradixit pater, etiam dotis dationi consensisse videalur, et ideo 



« ac- 



( I ) Hacc desunt in Tulg. ( 2 ) Conditione. Ilal. 



( 3) Ad pr. I. de Naptiis. (4) Ad c, I. iu coinment. Jani a Costa.' 



( 5 ) Constitutionis laüd. Terba ultima sunt : » Sicut et alias ratiliabiliones negoliorum gestonim äd 

 Äla reduci tempora oportet, in quibus contl-acta sunt. Nee in ceterum subtilem divisionem facti yel 

 juris iutroduci posse." 



(6) Uaec abundare rectc monet Cl. d£ Bucliholtz, ad fa. I. 



