4« JOJIiVNNIS WTB11A.NDI TROMP 



ofiuicrit Terlullius consul, contraque mb A nt onino Teriulliis et Sacerdds eossi 

 a. p. C. 1S8 memoranlur, stisj)icalus est Cujacius ( i) , quem seqinintur alii (sj, in 

 illa §. Inst, signißcari Anton inum Pium , qni a patre adoptivo Hadriani nomeat 

 muliiatus €St (5). His Cujacii arguraentis magnara auctoritatem addunt Gaji com- 

 mentarii, in quibiis hiijus SCli mcntio non fit, nisi quis nobis objiciat III. 32., nbi 

 haec Icgimus : « Qiios autera praetor vocat ad heredilalcm , hi heredes ipso quidcm jure 

 « non fiiinl; nam praetor heredes facere non polest: per legem enim lantum vel similenr 

 « juris constilutioncm heredes fiunf , veluti per SCliim vel conslituljonem principalcm." 

 Verum enim vero non credo Gajum his yerbis cerlum SClum aut constilutioncm buc 

 pertinentem respexisse. Est polius dictum generale, quod millo temporis spalio reslrin- 

 gitur, ideoque superioribus addüura , ut indicelur, quid sit legi similis constitutio (4). 

 Potuit igitur Gajus optime sie ioqui, licet numquam antea de heredibus SCto aliquid 

 CPTUtum fuerit. 



Finilima quaeslio est, quo tempore Gajus Inslitulionum commentarios scripserit, Ob- 

 servat cons. van Vollenboven (5) Marci Anton ini nuliam omnino a Gajo lau- 

 dari conslitulionem , et plures tarnen eo regnanlc laclas fuisse , quae ab auclore , si jnm 

 edilae fuissent, quo tempore opus suum confecit , nulio modo praetermiiti poluissent (6) ; 

 imde non teraere coHigitur, ante D. Marc um confecios esse commentarios. Nee vero 

 diu post Hadrianum eos esse conscriptos, arguit ejus conslilutiouum et S Ctorum eo 

 auclore factorum frequens menlio. Quum aulcm in iisdem reccutiores eliam cilentur 

 constituiiones , inter Hadrianum et Marc um Impp. libros composilos esse scquere- 

 tur, nisi obstaret Ifivi Antoniui P ü constitutio, cujus menlio fit II, 195. Si enim 

 hie Imp. diem jam obiisset supremum , quando ullimam comm. II partem scriberei G a- 

 jus, sequenles duo libri pertinercnt ad impcrium Marci Antonini. Tollilur aulem 

 düTicuItas, si cum viro cons. v. Vollenboven admittamus, laudalam constitutionein 

 poslea vel ab auclore ipso \d ab alio adjcctam esse. Quae opiiüo , me jüdics, valde 



eo 



(i ) Ad h. I. Inst. 



(ü) Ilotomann. tfe tegih. p. i58. Gravina, lie hg. et CCtis , p. 655 sriq. 



(S) Vid, e. g. 1. 37. D. de judic. , 1. 6. §. i aJ l, J uliaiii du vi publ. , et aliae, qiias lau !:it f I e i- 

 ticccius, ^ntt, Rom. h, t. {, 3- 



{4)i:eripsil enim Gajus non in tisiira JCtomm in foro cansas obenutium , sed juvenliitis juris 

 sludiosae. ^5) Biss. laue!, p. 114. sqq. 



(G) V, c. coustiltilio D. Äfarci de berede instiliito <:um imperfecta cretione, <jni gerendo er ass« 

 fiat hfres, vid. tJlp. Regul. aj, 34. <:oll. Cajo II. 170. Nequc eliam Inter modos acquirendi per iinl- 

 versllalem referl bonorum addictionem liberlatuiii servandarum causa, eidem Imneraiori auctori Irlbu- 

 tam in Instt. Just.; cf. %. 6. I. per qH»s pers. n, acj. cum Gajo II. 98. — Plura exempla eollegl? 

 aiiCtor diss, laud. p iiS. 



