RESPONSIO AD QÜAESTIONEM JÜRIDICAM. 61 



amisit usumfruclum; quaeritur, cuinam ea pars accrescat. Refert Ulpianus senten- 

 tiam Juliaai: non accrescere Titio, sed soH socio, quemadmodum fieret , si duobus 

 conjunclim et alteri separatim esset reliclus ( j ). Tum quaerit JCtus, qualis sit senten- 

 tia eorum , qui a Juliano recedant ( cogitans dissensum JCtorurn iu quaestione supe- 

 periore): utrum secundum eos cxtraneo soli , an etiam socio accresceret? respondetque , 

 Pomponium improbare eorum sententiam , qui pulant ad utrumque periinere, quia 

 quod quis amillit ( sc. ex persona servi ) ipsi hoc non polest accedere ( ex ejusdem sc. 

 servi persona eademque causd ). Pomponius igitur teste ül piano in hac specie 

 soli Titio usumfiuctum accedere judicaret , siquidem ultima §.76. verba recte expli- 

 centur. Aliter sane Buchholtzius in nolis, qui Ulpiani responsum huc redire pu- 

 tat , ut censeat ille Pomponii sententiam fore : « soli socio in hac specie accresee- 

 « re, quippe qui solum Titium pro conjuncto et partes non ab initio, sed concursu 

 « factas habuerit." Perperam, licet sie ipse sentiat Ulpianus, additaque ratio verissima 

 Sit. Neque enim Ulpianus h. 1. suam, sed Pomponii, non veram, sed falsam pro- 

 fert sententiam, ductam e Pomponii argumento §. praec. exposito. Inde scilicet ap- 

 paret hunc inter condominos servi non admittere accrescendi jus. Et sane in specie ibi 

 relata non potuit ususfructus Titio accrescere, quia legalum erat duobus ( servo 

 el Titio) separatim; itaque in illa causa ejus senlentia erat, usumfruclum cum pro- 

 prietate cousolidari. Quum vero in hac §. 76. specics proponatur eatenus diversa , quod 

 Jegatum non separatim, sed conjunclim relictum sit, censet Ulpianus (ob idem ar- 

 gumentum opinor , quod modo protulerat , nimirum servi tantum personam esse inspi- 

 ciendain ) , soli socio accedere amissam ususfructus jjartem, Quaerens deinde , quid 

 nunc diceret Pomponius, utrum soli extraueo an etiam socio accederet ? respon- 

 det ex mente Pomponii, soli extraneo sive Titio accedere usumfrumtum , quia 

 hie existimabat, quod quis amitlit hoc ipsi non posse accedere, neque adeo inter con- 

 dominos accrescendi jus esse (2). Sumit igitur Pomponius, interrogatus an possit 

 allerius domini pars alicri accrescere, dominum amit/ere, ob eandemque ralionem ne- 

 gat posse ei accrescere. Cum proprietale autem consolidari neqiiit , quia ususfructus 

 conjunclim per vindicationem est legalus, Sequitur ergo ex ejus ratiocinatione , amissam 



par- 



( I ) Tn liac specie accrescendi jus est inter duos servi üominos , si imiis ex dominis »mittlt usurafnic- 

 tum i inter dominos conjunclim el Titium , si nterque domiaus simul vel solu« Titius eum amitlit. In 

 älo C3SU domlnorum, in hoc servi persona spectatur. 



(s) Hinc etiam quaerit Ulpianus, utrum soli extraneo an etiam socio accedere usumfruclum cen- 

 sert P omponius , .non an soli socio t An etiam in hac specie coasolidari usumfruclum eum pro- 

 prielate indicaret Pomponius, inanis esset quaestio ; quod proplerea §0 praec, ccnsuit, quia ibi de 

 kgato separatim duobus reliclo agebalur. 



ö 3 



