04 J0HANXI3 WYSRANDI TROlIP 



Prima parä si mulieri — jure aocrescetidi copiosius exponiliir Fr. Val. jj. 80. T)iiti!'"C 

 ibi agitnlur a Sabino proposita qiiaestio , cujus cardo in leslatoris noii satis perspicua 

 Toluntate vertilur. Legavit maritus usumfruclurn uxori cum /iberis : quaerilur, amissis 

 liberis, quid habilura sit mater, sive, utrum lestator matrom iiberosque coUcgalarios, 

 an vero solam matretn legatariam esse voluerit , itn ut liberi lantum quod ad effecluin 

 cum matre fnierentur legato? Respondct Ulpianus, si per vindicalionem legetur, 

 tamelsi quis fiiios legatarios acceperit, sine dubio mairi accrescendi jus competere: sin 

 vero legatarii non ccnseanlur liberi, multo magis, quoniam partem ei non fecei-unt ^ 

 tamelsi cum ea uterenlur. Si vero liberi malri supersliies sint , distinguendum , utrum 

 legatarii fuerint , an heredes: illo casu sob habebunt usumbuctum jure at'crcscendi , 

 hoc vero jure dominii cum proprietate consobdatur ususfruclus: si neque heredes, ne« 

 que legatarii fuerint, ad dominium redit. 



Sequens Juliani senlcutia IVam et J. — habeat frnenles non male superioribus ad» 

 dilur tamquam decidendi ratio, sed tarnen alio eam loco relulil Ulpianus. Nimirum 

 hie in quaestionem a Sabino propositam ita inquirit, ut incipiat exponere, quid juris 

 sit, si usumfruQlum teslalor per vindicationem legavit §.86, tum aliam fingat speciem , 

 in qua per damnatiouem hanc servitutem legatam esse ponit §. 87 ( i ). Ut. in prima 

 specie , sie nunc etiam disliiiguit inter liberos legatarios et non legatarios. « Si per dam- 

 « nalionem" , ait , « fueril ususfructus legatus malri , si quidem legatarii sunt filii , par- 

 « lessunt: si non sunt, sola mater legataria est, nee mortalilas librorum partem ei facit." 

 His subjicit, quod statim post memoratam Sabini quaestionem exspectaveris , qualis 

 praesumatur leslatoris voluntas , si legat malri cum liberis. «Sabinus", ila pergit, 

 « certe verbis islis non ostendit , utrum legatarii fuerint, nee ne. Sed Julianus üb. 

 «XXXV. dig. , relata Sabini scriptura , ait intelligendum eum , qui solos liberos here- 

 « des scribil, non ut legatariorum fecisse mentionem , sed ut ostenderet magis mairem 

 « ita se velle frui ut liberos secum habeat : alioquin (i. e, si liberi haberentur legatarii ), 

 « inquit, in damnatione ratio non permitiebat jus accrescendi." Proposuit igiiur sen- 

 tentiam suam Julianus de damnationis legato: nee l«nii.-n male eam ad omnia legata 

 transiulit Tribonianus. Nam, ne dicara de sublato jure Justinianeo iuter varias 

 Ipgaloruni formas discrimine , ipse Julianus, quod sibi in damnationis legato placuit , 

 ad Icgalum per vindicationem extendit, quum teste Ulpiano « vel do lego legatum 

 usumfruclurn vel per damnationem proposuit." 



Adjecta demde Pomponii sententia in 1. 8. est sequela pcculiaris senlentiae, quae 

 ipsi in decidenda Sabini quaestione placuit. Nimirum ex Juliano refert Ulpianus, 

 Fr. Vat. §.88. « S. quoque Pomponium praeferre, si per damnationem ususfruclus 



« uxo- 



(i) Cl. B e thmann -Hollweg priorem §.87 partem ad J. siiperiorem transiulit. 



