92 JOHANNIS WYBUANDI TROMP 



vere debel ejus Icinporis , quod ante rem traditam , posl conlraclum consummalum , est 

 cliipsuin, et oL) eandein quideiu rationem , (jm}d asijuissimunt est , quum re emlor fruar 

 Zur, eum usuras prelä pendere. Vn\\ enim hio noti denotal ftucluum perceptioaem , 

 ab emloris fruendi facto pendentein , sed signißeat JClus omncs acccssiones, quae au^ 

 ex ipsa re aut ejus occasijne iiide ab emtione conlracta proveniunt , ad emtorem per- 

 ^enire. Elenim leneiur veudilor traditionem facere cum omnibus acccssionibus , quiu 

 continuo , postquam de pretio deque re tradenda convenit , periculum et commodum ad 

 emtorem pertiiiere incipit ( i ). Itaque fruitur cmlor aeque ante ac post traditiouem. 

 Quum autem fructuum perceptiune nililur usurarum praeslandarum obligatio , nou minus 

 aequum est , emtorem teneri ad usuras praestaadas temporis ante rem traditam , quam 

 dehinc elapsi. Verbis igitur post diem tradilionis usus est U 1 p. ad significandum tem- 

 pus , a quo venditor usuras judiois arbitrio constiluendas pelere polest. — Hoc eo luben- 

 tius statui , quia Papinianus idem iiidigitare videlur iu V. Fr. §. 2., cujus haec sunt 

 verba : « Usurae venditori post traditam possesslonem arbiirio judicis praestantur ; ante 

 « traditam aulem possessionem emtori quoque fruclus rei vice mulua praeberi necesse 

 (■ est; in neutro mora considerabitur." Prior hujus fragmenli pars convenit cum U I- 

 piani sententia proxime exposila -, eamque similiter explicandam arbitror ; quae autem 

 dein ait Papinianus de fructibus a venditore ante traditam possessionem praestandis, 

 bis sine dubio indical tempus , per quod imcXn^ sunt percepü , aut saltem percipi polue- 

 runt. Hos aulem, addit, vice mutua praeberi necesse est, id est, ut mihi videtur, fruc- 

 lus emtori resliluere debet , quoscumque post veudilionem percepit , quia vice mutua 

 emlor usuras prelii , quod post venditionem tancjuam credita pecunia apud eum perman- 

 sit , praestare tenetur ( 2 ). Hoc enim confirmat JCtus, ultimis verbis : « in neutro mora 

 n considerabitur." Oritur igitur obligatio ad utramque partem ex principio (3), si- 

 niulatque de pretio et de re convenerint contrahentes , allerum alterius existere cre- 

 dilocem (4^. 



Ejus- 



ita fieri placult, ut propter periciila venilitores , quamris raetuenles , servis suis ofiensain vel duriliam 

 possiRf paenitendo remitiere. 



( I ) Cf. tit de peric et coinm. 



(») Ruchli. ait: « Tice mutua. Haec verba nil aliud significant , nisl a venditore quoque frnclus 

 rei praestandos esse." 



(3) Buchlj. ait: «oritur boc loco obligatio ex juris praecepto," — Gerte nou obtinuit hat jiii 

 contra jia-is praecepta ! 



('\ ) Uinc Scaevola, iu 1 6. §. 2. de lege commiss. dixerit: « si i— parlem^ ^ debiti accepisset." 



