104 JOHANNIS WYBRÄ.NDI TROMP 



herede instilula , morluo , marilus uxoretn , soceri defuncli filiam , eliara ad dolis exac- 

 lionem convenire polest. Licet aulem a dotis acstimalione solvenda , si patri heres noti 

 cxstitit, doli mali exceptione defendere se posset, amplius autem et consequi eam pre- 

 tiiim fundi evinti , ait Paulus, evidens iniquitas est, cum dolus patria ipsi nocere 

 debeat. Haec tarnen verba , quum ad ea tanlum , quae in Vat. Fragm. iis proxime 

 praecedunt, pertineant, scriplaque sint , ut osleiuleretur , quid prodesset ab hereditale 

 abstinentia , et quando exceptio ei innisa mulieri non eipediret, a Triboniano omitti 

 debuerant, quia in Düorum fragmento , inlerjecta illa quaestione de causa, qua ipsa C07i' 

 veniretur , omissa , tanquam decidendi ratio , quam nullam continent , videntur adjecla. 



L. 66. §. 7. Javolenus, lib. VI. ex posier. Labeonis. 



« Si quis pro muliere dotem viro promisit, deinde, muliere herede rclicta , 

 « decesserit ; qua ex parte mulier ei heres esset , pro ea parte dotis pericu- 

 « lutn , quod viri fuisset , ad mulierem pertinere , ait Labeo; quia nee 

 « melius aequius esset, quod exigere vir ab uxore non posset, ob id ex de- 

 « trimenlo viri mulierem locupietari , et hoc verum pulo." 



Verba melius aequius hie minus recte retinuit Tribonianus, quia proprio spee« 

 tant rem uxoriam et fiduciae causam (i ), quae ad jus Justinianeum non perti- 

 nent. Neque etiam JGtorum aurea aetate has adjectiones in formularum eonceptio- 

 nibus recipere solHum amplius fuisse, arguit formula depositi actionis apud Gajum, 

 lY. 47. , ex quo loco colligilur, bonam fidem jam hujus JCti aetate amphssimam in hii 

 judiciis habuisse significationem , ita ut iis verbis utrumque et quantum aequius melius , 

 et ut inter bonos agier, (quod est alterum, cujus praeter bonam fidem in harum ac- 

 Ijonum formulis antiquitus fiebat mentio ) ( 2 ) contineretur. 



L I B E R XXVI, 



TIT. I. 



DE TUTELIS. 



L, 3. §. 2. Ulp,, lib. 37. (Hai. 16.) ad Sabinum.. 



« Si pupillus pupillave cum justo tutore, iutorve cum eorem quo (5) litem 



« age- 



( i) Yd. Cic. topic. c. i7. Heffter, Observ, cap. i5. 



(3] Cic. 1. kud. (3J Haec quatuor verba omittit Haloand. 



