RESPONSIO AB QUAEoTIONEM LITERARIAM. 1» 



a DemOcrito Chio in eum jactata, ut auctor est Aristol. in Rhet. III. 9; qui deni- 

 qu» Perdiccae et, ut ex obscuro Plutarchi loco colligi potest (19), etiam Archeiao 

 fuerit acceptissimus, Videtur etiam Aristodemus 1. I. praeter unum Homerum , quem 

 liic omitti erat nefas, eos demum admirari, qui sua maxime aelale florerent; Sopho- 

 clem, l'olycletum, Zeuxin. Fuit autem Melanippides aqualis Socrati, quod ex avi aeta- 

 te, qui Olympiade LXV» vixil , faeile efiicitur et confirmatur auctoritate Praxiphanis 

 apud Marcellinum in vita Thucydidis pag, 5. Ed. Duck., qui cum aequalem facit 

 Piatoni Comico, Agalhoni, Nicerato. Quae si probabiliter sunt disputata, facilis est 

 conjectura antiquioris Melanippidis non carmina Epica tantum, Epigrammata et Elegias 

 et alia permulta jam olim periisse, sed Dithyrambus quoque in tenebris latuisse, quae- 

 que a Veteribus ex Melanippide laudantur, ea omnia ad nostrum Melanippidem esse re- 

 fcrenda ; cujus quam darum fuerit nomen vel ex Xenophontis loco apparet , et ex Plu» 

 larcho , qui I. 1. ipsius mentionem cum Simonide et Euripide coujungit. 



Hoc quoque novasse in Musica videtur, ut lyrae duodecim choras adaptarit , atque 

 ita molliorem reddiderit et remissiorem. Audiamus ipsam apud Pherecratem comi- 

 cum ita conquerentem : 



'E.«« ftsv i?/o|£ lä« Kxmv Mshx,vtTTri&m 

 'Ev Toi<rt TrpüiTOig , o( >,aßav xvtJKs {^e , 

 Xa>^xpaTipxv t sirotvi7s ^^opSair? SwSfxait 

 ot est apud Plutarchum de ßlusica Cap, XXX. Ed. Tauchn. 



Ceterum miror , unde factum sit , ut viri doctissimi Melanippidem ad Tragicos retule- 

 rint; quod praeter Fabricium in B. G. fecere H. Grotius in Excerptis pag. 434. 

 Heyniiis ad Apollodori frap;m. pag. 392. Not. Nam laudantur quidem ejus Mar- 

 syas apud Athen. XIV. p. 616. E. Proserpina in Apollod Fragm, p. 1047. Heyn. 

 Danaides, Athen. XIV. p. 651. F. sed sunt omnia carmina Lyrica , ut fragmenta 

 subjecta ostendunt; v. g. ex Marsya (20) 



ä, ßh 'ASxvoc, 

 "Ofyoiv' (libiam) afpi\pev f hpx( xvo X^ifi; 



"H lie tZV iyä kxmtxti ^^ui*i> 



Et 



Cl9> Plutarchi locus est in liLro ; Non passe suav, vivi ssc, Epic. Cap. XlII. OuVs yip 

 ''ipav y av , ohV "^TTaXoi oi/V 'Ap%e\xo? iTrcMifa-eiv Eu/);w/Si}v kx) Zi/iuvßtjv kx) MtAcuwT- 

 miSijv xx) Kpcer^rxi xx) A/oS^rcy? livxiTTiia-xvTxi; ix räv irufiTrcialav xxTXXfthxt ILxp^xxxt x. 

 T. A. Plutarchus autem, ut solent in üs Veteres, non certum ordinem in nominibus itadispo- 

 neodis «acutus est. Incertum igitur ad quem quisque sit referendus. 



(20) [Ita hoEce, Tersug G. Dindorf, qui nuperrime Athenaeum edidit, emendayit et suis 

 jQumeris restituit, cujus Icctionem recepimus. ] 



B 3 



