iß 



CAROLI GABRIEI.IS COBET 



f ropn. t'^R- 2ri7. vis nosIrPin OfinJonmi profcrimus, Ac riobis quidftn ex iis, qiiae 

 modo dispulavinms, probabile vi:!elur, Pausaniam, virum impiimis ipuTubv , sive ul m- 

 genii specimina ederet , sive quo magis Agalhonem suum sibi conciliaret , de amatoriis 

 isliusmodi ar-'umentis, saepius dissei-uisse ; quae quidetn i?n'Sil^ii<; quamvis nou scriplo 

 mandalae, tarnen adeo forte erant celebres, ut et Plato et Xenophon in eo polissimum 

 areumento versantes , Pausaniae uterque auctorilale fuerint usi. Fieri autem polest, ut 

 Paiisanias in utramque senlenliam disputaverit : ut primum, Agalhonem sibi conciliare 

 ciipiens , honesti amoris celebraverit laudes ; mox , his non acquiescens , ro xapl^soSxi Ipx- 

 arxT?, ancpps illud et ambiguum , aliter explicuerit, et ibi Thebanorum et Eleorum ex- 

 emplis, quae Xenophon liabet , fuerit usus. 



Atque sie conciliari posse videntur duo philosophi : sie facili negotio diluuntur iniquae 

 maledicentissimi Alhenaei in Xenophontem criminationes Lib. V. pag. 216. E. 



Atque ila de poülis dicendi finem faccre potuissemus ; (uam Melitus quidem quavis 

 re quam poesi famosior ) sed neque ab hoc loco alienum est , et Xenophontem legenti- 

 bus haud prorsus inutile , verbo hic indicare pauca Poetarum dicta , ad quae Xenophon 

 aut alluserit, aut , omisso nomine, expresserit. 



Et de sopnocLts quidem versiculo supra vidlmus, Certior est allusio ad AatSTO- 

 r HAI» IS dicterium in Sijmp. VI. § 8. ubi Syracusanus homo , invidia in Socratem 

 duclus, ita eum acerbo convicio proscindere voluit : a>.A' e;Vi /ioi, inquit, a-cVeu; \pv\- 

 A« wflS«« i/MÜ civix^i; ravrx yip <ri cpxai yeuf^.sTpeTv. ubi Interpretes ad unum omnes 

 desumtum esse annotarunt ex Aristophanis Nubibus vs. 146 sqq, et hoc quidem 

 {ry.üuiJ.» nolissimum est. Sed in Xenophonte praeter pulicis mentionem sunt alia omnia; 

 Wie! and igitur pro airsx^i audacter reponit a^^srcct vel , si maUs , «»/«tdjS^. Ergo 

 incü in eKVTiji; mutandum. Hoc quidem est yim inferre. Leni mutatione et aptissimam 

 e\ loco senlenliam et Aristophanis joco plane respondentem reslituas, si legas: irivovf 

 iiuM.ni irilx^ £>oy öiTTixeii'i (23) Audiamus ipsum comicum 



f23)' [Haud sine aliqaa voluptate deinde comperl, virtira acntissimum Jacobs, in Addlt, 

 Animadv. in Athenaeum pag. 134. in eandem fcre sententiam incidisse: statuit legendum esse: 

 >■ a-e«y? i^ÜAJ.cu tt^S«« i/ioü xitexens', Dioitur autem i^uAÄ« et ^pÜÄXoi," Quae emendatio 

 et facilior est ( nara » et ou in MSS. permutari in vulgus notum ) et vero etiam aha de causa 

 »iieciosinr. N.im (püAAo?, Atticis inauditum , non adeo communis Düilecti est , C£F Schol. ad 

 Aristopk. Nubes vs. 145. Moer. Attic. pag. 418. Piers.; sed vox Sicula, qua Epicharmura 

 usura fuisse constat ex Snida, Hesychio, Photii Lexico in v. : qua igitur opportune Xeno» 

 phon utentem facit Syracusanum istum hominem, qui etiam alibi sua Dialecto loqncns indaci« 

 für V. g, Symp. IX. §.2. wxi^oüvTxi, quod abhorrere a consuetudine Attica, docet Hemsterh« 

 itd Arist. Plutiim pag, 390.] 



