RESPONSIO AD QÜAESTIONEM LITERARIAM. lö" 



vbi seraionum opporlunitas ita ferebat , partes aliquae tribuuntur. In paucis tarnen his- 

 ce Xenophon , quid de singulis sentiret , libere declaravit, neque tantum, si quem ama- 

 ret et admiraretur, eum laudibus celebral , sed si quis etiam ipsi non probaretur, hunc 

 et obscure, tarnen ut intelligi posset, et aperte carpere non dubitat. Ex his igilur, 

 guae ad illorum notitiam illustrandam facere possint , accurate colligerc conabimur. 



Ex iis, qui Socratem aetate praecesserunt , unus memoratur anaxagoras o ßh't' 

 VTOV ^povii^xg stt) t^ tx.? räv Seäv /iijx'xvxi i^ttysTiröxi. Jffeni, IV. 7. §. 6. cujus in phir 

 losophando rationem , ut ceterorum omnium , qui « in rebus occultis et ab ipsa natura 

 « involatis" (Cf. Mem. 1. 1,) omnem operam ponerent, Socrates non probabat. Cf. om- 

 nino Mem. I. 1. J. II — 16. Acriter 1. 1. carpit ejus placilum tov yixiov hlöcv 'Stä.-aufzv 

 tlvai: quod variis argumentis probat esse ineptum. Idem placilum memorat Diog. 

 Laerl, II. 8. eieye riv iixiov [iu^fov sJvxt ^läTupou xx) fisl^a rng UsÄoxovvtjirsv. ubi Tide 

 Menag. et cff. quos laudat Davisius ad 3Iax. Tyr. XXV. p. 59.5. 



Hanc impietatem scilicet Äthenienses non lulerunt. Philosophus hoc nomine accusalus 

 e»t a Cleone, auclore Sotione ap. Diog. Laert. II. 12. vel, ut Satyrus ibid. scribit, 

 a Thucydide , Melesiae F. , Periclis in rep. adversario , et vix , Pericle palrono usus , V 

 tflientis et exsilio mulctatus , cjcutam effugit. 



Herito quidem hocc<5 placilum explosit Socrates, sed argumentis nlilur haud ita flr- 

 missimis et nimis fortasse yoccm )^iäov urget, Neque erat , cur Piulinkenius iu Annof. 

 SISS. ad h. 1, ita severius judicaret; « Anaxagoram Aiitiquitas Fhijsici lituJo orv.avit - 

 « seä praeter merita, ut vel absurdae , quae hie commemorantur, sentantiae osten- 

 itdunt.'" Nain si ycra est Cudworthi interpretatio in System. Intell. III. 24. et 

 IV. 20, pag, 460, unice probata a V. Gl. Valckenario in Diatr. pag. 30 sq. Ana- 

 ■xagoram hoc placito tantum voluisse solem , ceteraque coeleslia corpora et ipsa esse ter- 

 rena , adeoque humano cultu indigna ( i ) : de hujus judicii severitale mullum est rcmit- 

 tendum et quamvis Anaxagoras in densis suae aetatis lenebris et ipse saepe caecutierit, 

 tarnen aequalium suorum superstitiones rerum Physicarum studio in multis ita confutavit, 

 ut ob haec magis adniiratione quam ob illa vituperio dignus dcbeat videri. Gif. omuiao 

 Plularch. in Pericl. Gap. VII. et Valcken. in Diatr. pag. 25 sqq. 



lam venimus ad illum, ad quem omnia in his Xenophontis hbris referunfur, ad cuius 



me- 



CO Haec ipsa fuit Veterum nonmillorum sententia. Eiiscbius Praepar. Evangel, XIV 

 ■Cap.14 png 570, (Anaxagoras) ^ö^xg 'Aöyjvaicis: aösog eJvxi, ort ßn tI'J tJKiov iösoAcysi , ilv 

 ^l viKim TTCifiriiv , ßiypoü ^iTv KXTKKsv^iig ä'iriix-jiv. ubi animadverteüdum äökug i'uisse V.ete- 

 ribus non taütuiti, qui Deos esse negarent , sed quicunque ab opinionibus de Diis vulgo recep- 

 tis recedereut. Cfi oranino Perizon, ad Aelian, V, H. 11. 3l. 



C 2 



