I 



RESPONSIO AD QUAESTIONEM LITERAUI A M. 23 



2s'vxi , ipsis, quae optima essent, oplime scientibus (4). Mem, I. 3. §. 2. Sacra fäcie- 

 bat domi aut ia publicis civitatis altaritus. Mem.I. 1. §.2. parva de parvis, pia meute: 

 ea enim Diis gralissima. Mem. I. 3. §. 3. 



Ceterum non adeo erat omni superstitione major, quin Divinationi multum tribueref. 

 Censebat Deos, si cui bene vellcnt , auspiciis.et ominibus ipsi , quid facto opus esset, 

 porlendere. Mem. I. 1. §. 19. cf. IV. 3. §. 12. non ita tarnen, ut aves et quaevis omiiia 

 ipsa significare futura crederet , sed bis interprelibus uti Deos. Mem. I. I. J. 3. Oracu- 

 lis quoque multum tribuebat , sed in rebus incerlis, quorum arbitrium penes soIos esset 

 Deos. ßlem. I. 1. §. 8. cf. IV. 7. §. 10: si quid ratione aut judicio humano sciri pos- 

 set , id ex Deo quaerere nefas. ibic/. §.9. 



Unum denique sibi praecipuum slaluebat ^xifiöviov « divinum quoddam — cui sem- 

 ta per ipse paruerit , nunquam im.pellenti, saepe revouanli." Gic. de Divin! \. 54. 

 quod ex multis Piatonis locis confirmatur. Theag. pag. 128. D'. ia-T/ Ts toüto Cbavij , >j, 

 CToev yiviirai, isi f^oi (T^ißcchn, o civ ßkXKa ttoisTv , toütov xTrorpoiriiv , TrporpiTrn Se oöttots. 

 Apolog, Socr. pag. 31. D. ii^o) Si zoüt sutiv ix Trxilof iip!;iifiei/ov, (pav^j riq •/lyvoi^ev^, 

 >j, OTCiV yivtjTai, »e) ixTOTpiTrii ße rovrou, o av ßi^>.a vpiiTTsiv, TrpoTpaTst Is cuttots et 

 alibi. Cf. Ast. Ope7: Plal. Tom. X. pag. 347. Cum his consentiunt ceteri omnes , qui 

 daemonii illius fecere mentionem , quos laudant Heindorf, ad Plat. Phaedr. pap:. 237, 

 et Ast, 1. 1. Adversatur ex Aslii sententia Xenophon « hie enim aperte tradit Signum 

 « illud divinilus datum non solum ejusmodi fuisse , quod prohiheret et revocaret , ve» 

 « rum, eliam tale , quod juberet et impellerel." Audiamus Xenophontem. ßlem. I. I, 

 J. 4. äAA' o'i [ih wKsi^Toi (pxtTiv inri Te täv dpviöxv xx) rüv ilTrxvrdivrav ix'itDTpäTrsn&xi rs 

 Kai TrpoTpiircaäxi , 'ZaxpxTvi^ Se , ajTrep iylyvuaxav , o'uTuq eAiys' to ^xifidvsov yxp li)jj o-jj- 

 fixlveiv (i. e. ut Astius interpretalur xiroTpiTTiiv et TrporpsTreiv) xx) TroMcTg rüv ffuvdi/rai/ 

 vp:>iyöpeu£ Toi filv ttokTv , tx Ti n^ ttouTv , äg toü ^xifMviou 7rpo<rijfixlvi!VTo;. Mem. IV. 8» 

 §. 1. Cpx(TxovTO<; aiiToü to ^xifiöviov exurä a-ijfixhsiv , ci, ts lioi xzi a, /a>) S«; ttoihv. Qui- 

 tu? locis ab Astio indicatis addalur Mem. IV. 3. §. 12. ubi Eulbydemus: an S', £$(/, 

 Z i,äxpxT£q, blxxGiv (o'i Qso!) in (piMKirspov 3 ToTg x.X'Kni; Xf^'^^^t, dys (oiVs sTrepariße- 

 voi uttS itou TrpKrtfßxlvoiKri (roi x, ri XP*I ^oicTv xx) a ij.'/i. In quibus miror, virum aculis- 

 simum latuisse , quam facile sit Xenophontem cum Piatone et cetcris conciliare : nam 

 quum Daemonii audita vox , si quid secus aut commissurus esset aut suasurus , semper 

 prohiberet , uecessario sequitur , Socratem , tacente daemonio , iubcri et impelii. Cf. ex 



mul- 



(4") Non possum quin adscribam praeclarissiraos inccrti Poetae in eanJem sententiam versictt» 

 Ig», quos celebrat Socrates in PI atonis, qui fertur, Alcib II pag. 143 A. 

 Zeü ßx(Ti?,£Ü , rx (ih iaiKa xx) eux^jAhoii; xx\ tx-vauxrotf 



