^ CAROLIGABR.IELISCOBET 



Tiiivxi K»( iJ^tT' ixelvou hmrplßeiv -jTtouoüv xx) iv craoüv Tpäyfi»ri' fVfl xx) ri ixslvou ne- 

 iivvi<rßai M vxfovTOi ov (/.ixpx w^ixei reii; c'iMtxc re aü:^ (twe'vxi kx) xjro^exo/iiyout IxsT- 

 voi/. Mem. IV. 4. § !• Horum vitia corrigebal : si quid secus commisissent , libcre re- 

 prehendebal (5), Mcm. I. 2. §. 29. Si qui niniios gerercnt spirilas, reprimebat. Mem. 

 I. 7. IV. 2. dissidentes reducebat in graliatn. Mem. II. 3. inopia pressis aut consiliis 

 aut re subveniebat. Mem. II. 8. 9. 10. ante oinnia id agens, ut quam optimi fierent xii 

 TÜv Trphi apeihv xpitifil^av ccMi re ^leriKii (ispiviti^ivog xxi TOug fuvcvTxg vivTXi Ü7ioiiii/,vyi- 

 CKUV. Mem. IV. 8. §. 10. Formabat eos ad pielalem erga Deos. Mem, IV. 3. iustitiam, 

 amorem patriae, temperautiara et contiuentiam , verbo , sibi beatos, patriae utilissimos 

 efficiebal. Siii^ulorum ingeniis perspeclis ad ea perducere conabatur, ubi sibi et civibus 

 suis maximo usui essent fuluri. Mem. IV. 1. §.3. Si quos reip. administrandae com- 

 perisset idoneos, iis nee monitis nee consiliis deerat. Mem. III. 7. atque ita maxime se 

 reip. prodesse prae se ferebat. Troreptu; , inquit Blem. I. 6. §. 15. (jlüXXov tx m>.mxx 

 wpxTTOifj,! , e'i iiivcg aink irpärTOti*,! yi s'i i^ipieKoliiitv toü «? vlekTOui; havov? sivxt TrpirTtiv 

 aiiTx; si quem contra reip. capessendae muneribus imparem , tarnen eo studio duci vi- 

 debat blande et amice a proposito revocabat. Mem, III. 6, Iis , qui ad remp. acces- 

 sissent quid in beilo, quid in pace factu esset Optimum, exponebat: non ut docere vi- 

 deretur sed familiari sermone et tninutis interrogatiunculis eo perducebat , ut quid in 

 nuaqiie re maxime esset probandum, ipsi viderentur invenisse. Nam ita solebal, ita 

 insoi-um , quibuscum disputabat , callide et blande eüciebat sententiam , suam premebat. 

 Hinc Hippias Mem. IV. 4. §. 9. dpxsT yxp Öti tüv x\\av xxrxyaK^q, ipccTÜv ßh xxi 

 i)\iyxuv Tikvra^' ixvroi li oüSfw ÄiAac uttsxii'J Auj-w cüya yväfinv xwoipxivsiöxi Trep) cvSf- 

 va'c. Charicies I, 2. §. 36. äA^.« roi (TÖyi, a Xäxpxref , elaöxg , cl^a? ^räi t%ei , rx 7r>.sT- 

 (TT» huT^V. ita et captiosas nonnullorum quaestiones facillime eludebat. Gf. Mem. l. 6. 

 III. 8. ita multorum ■vanilatem et ineptas opiniones confutabat, de quibus quasi addu- 

 bitans quum accui-atius exploraiet , facile quid esset in iis falsum aut stullum argue- 



bat. 



Sed fallunlur, qui ita semper disputasse Socralem existiment; ita enim aeutiorea red- 

 didisset homines et cauliores, sed parum ad virtutem es istiusmodi disputationibus pro- 

 fecissent. 



Quid de quaque re gravissima et ad vitam bene instituendam utilissimum sentiret, id 

 non exemplo tautum et epycp cf. 31em. IV. 4. §. 10. declarabat, sed aperte et copiose 



ei- 



(5) Comparari polest Plutarch. in libro De Adulatore et Amico Cap. XXXII: ijrii l' i 

 "LaxpäTVii; vi^xto Tfjoq tüv auvivrav aCpolpoTspov iit) raiq rpxTri^xi^ hx^eyjßevoi , oiix xfisivov 

 yjv ., IIA^Tav .^$1}, ;' S;V TXÜTX f.sPJx^""') ""li tamea mcrito Soorates: try Se » (J?rev , oOx xpcu- 

 vov XV iTtolijfXi Wtf, Ttpii ij*! TOÜTO e'mrüv. 



