,28 CAROLIGABRIELISCOBET 



culcnlum apposuisse Xenophontis locum , quo Memorabilia absolvit : erjioi ß}'/ Siji ToiojTOf 

 UV, ohv iya tiyi:mi-»iy iuueßvii; //.iv ouTug , anre ßtlin &vcu rij? tccv ösäy yj/ä^i^^ ttohTv , 

 llxam Si» ^'i^" ßXoc^THv i^h f^yj^s izixpcv /ii^^hx, äipi^äv Je rx fidyiiTT» tcui; xPfßivoui; 

 aii7$ 1 £j )c,;atJ(? Se, airs (ii'S^TroTs ■jrjioxipaidöxi rb ij'Sicv txvr) tdv ßeKTiovoi;, Cppivißog os , «stj 

 piil hxfioifTxveiv Kpivocv T« ßcÄTlu Kx) TOi x^'P'^y !*>t^^ a\X(m vpoilsüdö«.! , xX\' a.iiTix,f)niq sJvttt 

 ■nfli; iViV Toürav yvKatv, ly.xvh "ii kxI Kiyai siirsl» re lex) »fixpTxvovra? i^eliy^xt ««/ jrpo' 

 rpsipxciai et' xperk'' kx) KXMx.x'yxUo.v ^ itix.H toioüto? shxt , oio? xv cli] xpiTTog ts xrnf 

 Kx\ iiilx [./.ovsiiTX'oi;. 



Cuius senteniiae , noslra quoque aetate in tanta religionis et humanitatis luce , nemi- 

 nem esse exislimo , qui subscribere recuset. 



P LA T o N IS in Xenophontis scriptis tionnisi semel mentio est , ßlem. III. 6. §. 1. TxxpxTtif 

 löioui; av «ürijj {Glauconi , Piatonis fratri) tii, re Xxpfil'Stiv rlv T KxiKWVoi; xx) ^ix HKxtuvsu 

 Falsa est igitur eorum opinio , qui nee Xenophontis usquam Platonem ( 6 ) , ncc Xeno- 

 phonlem Plalor.is mcminisse sfatuerint. Viel. A. Gell. N. A. XIV. 13. Olim eadem d« 

 causa simullatis iater utmmque philosophum or;a est suspicio: cuius nulla tamen in Xe- 

 nophonte reperiunur iiidicia. Plalonis memorandi neque in Memorabüibus , neque ia 

 aliis libris locus erat : opporlunitate da!a et noraen memoravit, et Socratis ers;a cum 

 amicitiam declaravit. Hoc quoque, si ipsi invidisset, potuisset omittere. Mufua, opi- 

 nor, reverentia potius e£fecit , ut neutcr alLerura ia Dialogorum veluti ihoatrum produ- 

 cere voluerit. Flura ex Symposio colliguntur indicia. Cf. Athen. V. p. 216. E. XI» 

 p. 504. F. Sed de Pausaniae meutione , quid suspicemur, supra altulimus. Cetera sunt 

 ctiam leviora. Xenophon tibicinas admittit; Plato explosas expellit foras; hoc vero, si 

 Bus plaoel,. luculentum alicni animi indicium! hoc PLtone et Xenophonte dignura ! At 

 (si istud refutaie tanti est) Agathonis convivae , hesterno, vino gravati , ista iam fastidie- 

 J)ant, Calliae iiUegri iis , qu;ie ad conviviura exhiiavandum pertinebant , delectabauturi 

 et vel sie tatr.en mos. tibicinam quiescere iuhent., quo melius sermonibus iaduJgeanti 



Synip. III. §. 2. 



Merito igilur istam simullatem ad Rcceatiorum, imprimis Athenaei argutias reieceruii* 

 viri docli, ex quibus Boeckhius peculiari opera hanc quaestionem perseeutus est. 



. j-j ..... ca 



' r6^ [Xenophontis noraen in Piatone nnsqnnm legitnr: sed non dubifo, quin ad eum pertineat 

 locus \\\ Alcihiad I. pag. 123. B ul)i Socratis: i'j'a^x.rujx Avlpoi; ä^iowldTCU -rm xvxßlßtf 

 jdnsv Txpa. ßiKSiXex, h i^/i ■!rxfi?.6!7i/ %ilipxv ttxw woAAJiy kx) äyx6y,v, s'yylif yiiiep^Tixn 

 Qov , Viv KxXüv Tolg. iTTixi^fi'"? i^^'f" '■''? ßt"riXiag yuvxiwi;. ad quem locum iam retu» 

 SchoUasta anno'.avit p 339. \'A BrVkcr : irsp) =!vo':pS:Tt>i; 0X71 xl-yiiv aiiivv' outoi; yxp h rjj, 

 ',Avxß:lt:fi 'mripme T» WsfiTÜv , Küpcii i!-vvxve>Mv iir) rcvd^sXifiv 'AfTS^ip^tiv. quod videtuis 

 reiisimillimum collato loco ex ylnab, I. 4. §. 9 ] . ; 



