36 *'• CA.ROLI GABRIELIS COBET "' - 



Mem. II. I. §. 21 ^yy. ; quod autem addit §. 34. ciVi) va^ hixei (ai) Xlpi'Sixoi; tviv (it 

 'AffTij; 'lipaK?iiou; ttkI^suviv ' ixöa-f^tjrt (iivToi raf yvi^aq sti ncy«XeioTiftitq p^fixiriv >j lyä 

 jiyv. haud obscure indicat Prodicum in dicendo fuisse passim Itimidiorem. Cf. oranino 

 docliss. I. Geel in Eist. Grit, Sophist, pag. 106. 



Erat ea Prodici declamatio celeberrima. oirep S>) kxi •KXsluTUi iyre'SsliiviiTO Mem. I. I, 

 §. 21, cf. Geel, pag. 132 «y^. et dici vix polest, quanto studio eam Recentiores omnis 

 generis scriptores expresserint aut imitati fuerinl ; de quo argiimenlo omnia collegit Gl. 

 Hemsterhusii diligentia, in Anecdotis , quae Doct. Geel anecdola esse noluit , pag. 5 

 sqq. Laudal hanc Xenophon ex opere Prodici, quod vocal l,jyypxfj.ß» t'o z-ep) toü 'Hpx- 

 xxhug , cuius Titulus fuit ''i^p«; , si Suidae v. ripilixsf el'^npxi et ex co Eudociae 

 pag. 365. fides constat. 



Quod autem bis cognomine toü iroi^oü decoratur. Mem. I. 1. J. 21. Si/mp. IV. J. 62, 

 videtur potius ad exagitandam Sophistae arroganliam , quam ad doctrinae et sapieutiae 

 laudem referri; quod iraprimis Plaloni solemne est. cf. Groen. pag. 88. 



Huuc excipiat hippias eleds, erudilione et vsriarum rerum peritia insignis, faslu 

 tarnen et arroganlia insignior. Cum eo Socrates Mem. IV. 4. disputans inducitur, sed 

 longe diversa ratione , quam apud Platonem ipsius iactantiam et fuliles opiniones ar- 

 guere solet. Hinc viris doclis oborta est suspicio, Xenophontem in eo colloquio magis 

 quid Socralem deceret , quam quid in Hippiae ingenium et mores conveniret, spectasse. 



Cf. 



pi^ifisvoi ßvofix^ouj! /*£ KxkIxv- Qiiantopere illud v!!-OKopi^'(A,fVOi torserit Interpretes, interpre- 

 lationes et emendationes huius loci satls declarant. locus sine dubio mendosus est, neque heri 

 aut nudius tertius est corruptus, nam Suidas, aliique Gramniaücl ita legerunt et ÜTTOXoplt^srSxi 

 pro imperiü interprelantur ^ixTÜpeiv , quod a notioiie huius veibi plane alienum est. Conieci- 

 nius legendura esse vToxvi^oiJ^svoi , ut significet Prodicus, eos , qui Toluptatis, quam se conseqai 

 posse desperant, desiderio pungantiir , atqiie adeo oderint. Nam uttoxi/i^siv ni'iil aliud est, 

 quam desiderio punijere, Arislaen. lipist. 11. 1. ^xpiiiTTXTOV oiix rb s;uixpciv ÖTOXvi^ny Toi/f 

 viovi' TOxiTO yxp TÜv äippoSiülccv vpoxvOLi^TiKXst TOV xipov. liinc ÜTroxvl^eröxi est desiderio pun- 

 gi. Plutarchi in Syll. Cap. XXXV. ^ij^oi; evSlig vi-j vjroxexviT/iho^. Ipse Xenophon JWcfn. 

 111. 1t. §3. xTTiiisv u7roxi/i^c'i/.evoi xx) aref.6öyTcg iro^70iJisv qui locus iniprimis cum noslro 

 compamndus est, et vocis vim luculenler declarat. 



His demum perscriptis incidi in exquisitam Wyttenbachii annotationem de verho vjroKepl- 

 tcaSxi ad Plutarchum librum de Adulatore et Amico , ubl haud sine voluptate vidi eam emen- 

 dalionem a summo viro fuisse occupatam : quia tarnen eam non nisi indicavit, neque argumentis 

 confinnavit, scripta abolere non opus esse visum est. 



(21) [Merilo liäxti Ruhnkenio et Valckenario fuit de mendo suspectum, qn! Jj^jx« 

 restituere -voluenint, Sed omnino recipienda est leclio hoixsT-, quam servavit Stobaeas 

 Tit. 1. 101, pag,72. Ed. Gaisf,] 



