40 CAROLI GABRIELIS COBET 



i;i ciiim Solonis legem, posteriora Draconis indicant; Sjv rig ä\i^ ■roC^v cl iyx^'po'Jt'i'ii va- 

 riandae oralionis causa posita sunt , neque adeo Weiskiana emendalione est opus. 



Es antiquioribus deindc memoratur themistocles, qui prudentia et virtute Grae» 

 ciam liberaverat Sijmp. VIII. §. 39. qui omnium sibi animos et amorem conciliaverat , 

 nullis malis arlibus sed reb.us praeclare gestis Mem. JJ. 6. .§. 13. cuius adeo nomen et 

 fama vel apud Barbäros erat celebris Mem. III. 6. J. 2. Hunc Socrates prae ceteris 

 laudare: hunc in egregii civis exemplar proponere solebat: de eo quaerebat TrSrifiov S/ii 

 %uv6virlxv Tivlf TAI/ a-eCpäv ij (püa-si tco-cütov 'Stiljvs'yKs räv t^oKitüv , uyri irpi? ixsTvov xiro- 

 ß?d7reiv Tviii ■koMv Mem. IV. 2. §. 2. Quod tritum fuisse philosophis disputandi argu- 

 mentum, apparet eliam ex Aeschine, qui dicitur, Socratico Dial. I. Trsp) r>ji «.pc 

 Ti?," s'i h^xtitit/ Cap. 2. 



' Ex aequalibus Socralis primus nobis occürrit pericles ille, quo neminem Ailienae 

 tulere maiorem, quem eleganter et vere \puxitv rij; woXeai; veleres dixerunt (t); in 

 quem' tarnen Xenophontem deprehendimus iniquiorem. Inducilur Mem, I. 2. §. 40 sqq. 

 cum A'cibiade adolescentulö de quaestione W isr/ vÖiaoi; disputans, sed ita disputans, ut 

 Sopliislam eumque vanum et imperilum tibi audire videaris, non virum egregium , lon- 

 go rerum usu et prudentia omnium facile principem ; quem adolescentulus , vix vigesi- 

 mum agens annum , confulat ac tanlum non irridet. Nescire se quid rei sit profitelur 

 Alcibiades, tuloris cupide sciscilalur sententiam. Cui ille: «AA' cüSii/ ti ;t;«!AfB'«D T^päyiix- 

 T0(; sTTiCußsTi; : at mox (mirabiie dictu ) mancam et ineptam ponit Legis definilionem; 

 quam quum adolesccns facili negotio explosisset, sententiam Pericles primum retraclaf, 

 deinde ad incilas iterum redactus nil nisi se quoque iactat isla aelate multum istiusmodi 

 dispulationibus valuiäse. Cui Alcibiades : al^s uoi, a Xleflx.},en , rare ffiJveyev:iJt,'-iv , ore 'Ssf 

 •jirxroi somnii tüut» yjiTÖx (2). In quo latere aculeum quis non sentit? quasi scillcet 

 effoetae ingenii vires iam cuivis vel leviori disputationi non sufficerent. 



Haud scio an Xenophon ita obscure significare voluerit Periclem aetate provcotioremV 

 dum nimiura Sophistis tribueret, ingenii acumiue esse imminutum. Constat eum Gor- 

 giam , etsi magislrum uon habuit , quod falso quidam exislimant (5), ea aetate plurimi 



fl') Max. Tyr. XlII. p, 14S; iJi äiyjp'.'oTbv '\;.vx>l' TUeai'; 'Xlipm'^^ skiTv:?. 



(2) Olim sufpicatas sum liic Xenoplionti extiuisitura Graecismum esse restituenJum , legendo 

 tstvirxTO^ o.liTlq «iiTOÜ. Non aliter enira solent optimi quique Attici scriptores. Yim ixemplo« 

 rura suppeditabit Hoogev. ad lifjer. II. 2. 12. 



(3) Huius opinionis fons est locus male intellectus Philostrati in Fita Gorg, pag. 491. 6 

 li ys { Goryias ) , oJ(i(Xi , xx) Toui sXXoyiiJiiUTix.tciji; xv^priisiXTO , Hpnlxy iasv xxi ' A?i)cißtä^>iv 

 via cvTS , Qoiixu'Siiijii re xx) nspiK^sx ;jj)j yvipJmxo'JTs: iiiliil enim aüud sibi voluit Philostra- 

 tus , nisi Gorgiajn Periclem aelate iam prov«ctum in admiratiqnem sai rapuisse. (nare hoc 



est 



\ 



