RESPONSia AD QUAESTIONEM LITER A.RI AM. 41 



fecisse altjue eius dicendi genus sludiose esse imitatum cff. Olear. ad Philo str. in 

 Vit, Gorg. p. 449. et imprimis üeel in H. C. S. pHg. 58. Et sane desipieiilis eal 

 disputatio , quam, auctore Plutarcho in vila Cap. XXXVI, cum Prolagora nu- 

 gatus est. Refert enim , quum Pentathlus quidam in certamine imprudens Epitimium 

 Pharsalium iaculo perfodisset, Periclem per totum diem anxie cum Protagora eiplorasse, 

 ulrum culpa xät« tov öpöharcv Xiyov in iaculum , an in Pentathlum, an in Agonolhetas 

 esset conferenda; nugae I sed bonum factum, quod Plutarchus mos adiecerit , esse rumo-' 

 rem a Xanthippo, damnoso et stolido filio in palris dedecus fictum et sparsam: unde ta- 

 rnen confici posse videtur multum Periclem cum Sophislis fuisse domi. Sed quidquid 

 huius rei est, ea omnia anxie conquirere et in tanto viro acerbe notare ceriissimum est 

 alieni animi indicium. 



Alia sunt eliam graviora. Socrales Mem. 11, 6. §. 13. cum Critobulo de conciliandis 

 amicis disputans , ait esse quasdam Ivt^xi;, quibus facile concilietur amor. Quaerit ille 

 an ipse aliquot teneat. — Oüx • «AA' iixcKTX i^ev, Sri Xlcpinf^iig 5reAA«5 £/ri(7TxiT0, ai; eiT4.^av 

 Tg 7t6>.ei STTolei aCiTiiv <Pi>^c7v «iircv. Gui Critobulus: QsiiisTOKX^g Ve wäi; iTToiijis tviv a-^Aw 

 <pi>,c7v oiitTiv; — M« A(', oiix. isrfSwi/, «a;« jrepid^'xg ti äyaSov «uTjj. Quae dicta egre- 

 giam eloquentiae laudem habent cum acerbo opprobrio coniunctam (4): quod scilicet 

 quum cives eloquentiae vi, quo vellet , duceret , ea non ad coramunem patriae utilita- 

 tem fuerit usus; eoque inferior Themistocle, qui, eloquentiae laude non ita commenda- 

 tus egregiis factis amorem civium non praestigiis fuerit consecutus. 



Hinc facile adducar, ut credam in Symp. VIII. §. 39. itkcvtsov ttom ttotc fISwj Xisfi-' 

 xAiJ; KfxTi^TOi i^ixsi %y vxrpßi vüfißtuMt slvxt , illud i^öxei invidia non carere, 



Pericles tres habuit filios ; duos legitimes ex Isandri filia Xanthippum et Paralum , ter- 

 tium ex Aspasia susceptum , nothum: ex lege, quam ipse pertulerat (iövoiii; 'Ai^valov^ 

 tivkt Tov'icK iuoiv 'ASi}voiloiv ycyov6r»q. Plutarch. in Pericl. Cap. XXXVII. c£. Petit, 

 ad L. A. p. 213 sq. Quum vero pestilentia legitimum utrumque absumsisset, populus 

 misericordia molus, huncciTem esse et palris de nomine dici concessit. Plutarch. 

 ,., . ... ... ibid. 



est ävKfTxaöxi f et probabiliter Int. tuspemos ah ore tenebat ). Ingeniosa igitur , sed minime 

 necessaria est coniectara Doct. Geelii, locam accipientis, de scriptis Gorgiae ante ipsius ad- 

 Tentura Athenas perlatis, in Hist. Grit, Sophist, p, 19: quem etlam miror cogitasse de Thucydi- 

 Ae historico , quum et temporum ratio et vel ipse ordo nominum satis ostendant , sigaificari 

 Thucydidem Melesiae F. , celeberrimum Periclis in rep. adversarium. 



C4) Cui non hie occurrunt celeberrimi Eupolidis de Periclis eloquentia Teraiculi : 



Xlaiiä Tii STrsxxSijTO Tolsi ;^£/A£«v 



OuTös fxi^Af;, Kx) liivo; TÜV p}jTipU¥ 



Te xhrptv iyKxri^iTs roii xxpoafiivoif. 

 ie ^pubnt onmia dizit TFytttnbachiu* ad Plutarch. de S. N. V. p*g. 7 «93. 

 "1/ F 



