TBT CäROLI GäBRIELIS COBET 



Cf. omnino in Pace vs.6 05 sqq. (lo). 



Gravissima autem haberi 8olet in his Äristophanis auctorilas , ul qiii rebus ipse 

 iiilerfueril et corarn omnibus Atheniensilms de belli causa, quid sentiat , eloijualur. 

 Aspasia autem Periciem ad mortem usque amantera redamavit et ex eo suscrpit filium, 

 patris de nomine Periciem dictum (ii). quem supra vidimus indole et faclis nobilem 

 post calamilatem ad Arginusas ab ingratis civibus capitis fuisse damnatum. 



Haud minus celebris Aspasiae cum Socrate consuetudo fuit. Nempe erat in ea lanta 

 omnium rerum , quae ad to kxKov pertinerent , copia, felicitate inveniendi et eloquendi 

 facilitate ita excellebat , ut elcgantiores quique philosophi admiratione moti. lubcutissime 

 eius consueludine et sermonibus fruerentur. In his praecipuus Atticus cipuv , quem doci- 

 lem habuit discipulum, qui ab ipsa variarum reium , imprimis amatoriarum scientiam 

 et dicendi vim et elegantiam lucratus est: alque adeo saepe praeclaram , qua usus sit, 

 iactat magistram et apud Platonem cf. Groen. p. 123 et 141. et Xenopbontem 

 in Oecoti. III. J. 14. iruartiiru öi eoi iyä kx) 'Ao-^ratr/av ? eTrurT'.if^ovi^Tcpo]/ ifioü aoi raXi- 

 T» ■TTxvTx cTi'Sii^si et in Mem. Ul. 6. §. 36. quo nomine passim recenlioies auctores 

 Aspasiam celeljrarunt (12). 



Verum lanlam in muliere gloriam et noraen livor et invidia non ferebant; Periclis ini- 

 mici , quum ipsum de gloriae et aucloritatis gradu se deiicere posse desperarent , ami- 

 cos inseclali simt. Hinc Anaxagoras exsilio mulctatus, hinc Phidias vis necera effugit , 

 Line Dämon eieclus , hinc eliam Aspasia calumniis petita. Vitae genus et mores liberiores 

 quura Athenis uoa satis ampla esset criminationis materia , ad commune illud et facile 



cri- 



(10) Äristophanis auctoritatem sequitur Athen. Xill. p. 570 A, Idem p. 589 D. \lefiK\yi? 

 Jt 3 'OAbittTr.o« , ug Cpy,7i liAioepxog iv TrpdiTtji 'Efarixcöv, nvx '^vixev i>ig ' A^ira^lxg rni jm- 

 7i;aj xKa», riji XuxpaTsi t^ o'oipä auyysvojJievyiq , Kx'nrsp tviKimiitov a^laiix o'vvsa'SiK; xxi jro- 

 //r;xi5« 'Sui/J.iJ.iag KTJjcrijüf tc? oü suveTxpx^s ■aäjxv 'EAAaSix ; ubi legcudum videlur cii r^i 

 )/:\Thx? et scquens cv tleleiidum. cf e;iam Plularch in PciLcl. Cap. XXS. 



Quanto melius Plutarchus, aut quisquis est libclli de HeroJoH maHynitate .luctor, Cap. 

 V!. stt) tSv öf^o>.oyov!ihav ■Tre'rrpxx^xi, tviv S' xWIxv, xCp'' tjg 'i^sTrpxy.rxi , kxi zij'j 'Sixvoiw.v 

 iyöiirav a'i^Kov , i ■^rpog to xilpov eiiii.i!fiiv 'husinvvji; Jor; xx\ Kxicoyihg ' äo-'irip o'i Kafiinoi tov 



7.BM(/,0V ÜtTO toxi rifp/KAfOUf lvi.Ki1t.XX>l!^Xl S(' ^ Kff:: Xsi XV jj '^ix ^filixv UTTOCt'xhoiTSg , cu Cpif.0- 



Tiuicf, T/v; xai Cpi>.ei/eiKl^ f^xWov atopi<ixi to <ppovy,(ix XleKoTrovv^siuv y.x\ ^>i5£i'ö? C:ps7t7Öxi 

 AnKc^xifiovioig HihvitTavTOi;. 



(Ii) De quo cE Plutarch. 1. 1, Harpocrat. 1. 1. Suidas v ^AsTTxaix et ^tifiOTTolil' 

 tag. Scholiast. Fiat. 1. 1. qui laudant oranes Eupolidem iv A:i/Mig. Vid. etiain Aelian. 

 V. H. VI. 10. et Xlll. 24. et quos supra in ipsius nolitia laudavimus p, 42. 



(12^ Vide quos laudat Swlbaam ad Pia ton. Menexenum, p.., 26, 



