11ESP01^"SI0 Aö QUiESTIONEM IITERARIAM.' 8i 



»bere. iubenl : se rem iudicio disceplaluros. Quorum arbitrium Samii supcrbc abnuenles 

 Milesios bello premunt. Hoc non ferentes Athenienses belle conlumaces persequuntur. 

 Accessere causae eliam graviores. Sarai vigebat Oligarchia , Alheniensibus inimica 

 semper et suspecia: hinc Persis favebanl: non aperte quidem, sed occasionem exspecta- 

 bant, ut in ipsobello apparuil: et quod maximum est, mari tanlis copiis valebant , ut 

 semper esset melm, ne Alheniensibus maris imperium adimerent (3i). Quis igitur cre- 

 dat, Aspasiae blanditiis fuisse opus, quum aemulatio et odium , et imprimis imperandi 

 Studium bellum incenderet (32)? Et Duridis Samii quidem, utpole calamilate pa- 

 tnae dofenlis atque Alheniensibus et Peiicli infestissimi , nullam hie esse aucloritatem , 

 satis declarat Plutarch. in Pertcl. Cap. XXVIII. (53) Theophrasti et ipsius Plu' 

 tarchi, qui tarnen dubilabimdus in ea re loquitur, lesiimoniis, unum opponamus 

 Thucydidem, qui quum siientio isla praeterierit , quid rumoribus istis sit tribuendum, 

 salis declaravit. 



Quae deinde de Aspasiae iudicio <iTsßi!xg et secundis nupliis narranlur, ea omnia ad 

 unum omnes ex eodem fönte hauserunt, ex Dialogis Aeschinis Socratici, ad 

 quem provocant omnes auclorem. Aeschinis aulem Dialogi feslivi erant et vere Socra- 

 tici , iidemque tarnen acerbo sale suffusi. Si qui sibi non probarentur . in iis irridendis 

 et acriter perstringendis ingenio nimium indulsisse videtur: quod Hipponicus et Callias, 

 Prodicus, Protagoras, Periciis fifii Paralus et Xanthippus, Alcibiades, Crilobulus, Te- 

 lauges, Telesas et alii senserunt (Ö4). Neque Pericli igilur ipsum aul Aspasiae pepercis- 

 se, et multa de ipsius dicleriis esse detrahendum, quis est, qui non videal? 



Verum nee nimium deprimi Aspasiae existimationem aequum est , neque exlolli nimis. 

 Quod fieri videmus, ubi de Socralis cum ea consuetudine agitur. Esto : fuit AspasiJ 

 lanta ingenii faciliiate et elegantia, ut probabililer de multis disputaret, eloquerelur 

 duicissime: neque tamen eam fuisse Aspasiam facile credas, quae Periciem eloquentiam, 

 Socratem cum eloquentia philosophiam doceret, Esto ; magistra Aspasia gloriatur lepi- 



dus 



^ (31) Tbucyd. yill. 76, (Samos) ^xp' hdxi^rov hh rb 'M^xU Kpil^o? T>ji öscXd<r<r>,g , 

 ets imXi/iiia-ev , aCpsf^hSai: quem ipsum locum laudat Plutarch. Cap XXVHl. 



(32) Hinc operae pretium est videre quantis animis , quantaque acerbitate bellum hoc gestum 

 •it. De crudelitate ütrorumque in capliros vid. Plutarch, Cap, XXVII. 



(33) Aoüptg ft£V CUV oiil' ottov ßy,Tsi/ ixvt$ irpötrefTiv Ihov vxöoi elaiai xpiKTsTv riiv Myn- 

 Iriv stt) Tijg ä^tihlai; , ^äKKov hixev hrtxüSx hmäg-at Ten; riii ^rxTpl^cif trupiipopcig stt) hx- 

 ßo\^ TÜV 'Aitivxi'uvt 



(34)^Athen. V. p, 220 A, ubi contendit, Su iretpvKMiV c'i 7r?^e~aT0i räv Cpi^c(ri0uv täv - 

 Kw^/xuy xecKijyopot /iSXKov clvai , Jiorum omnium deinceps , quos nominaTimns , eiempla ex 

 AetcUne Socratico aflfert. Legitur ibi Anaxagorae nomen, sed vide supra pag. 6l, Not, (5). 



L 



