tS ' Ckii'OLt GABMELIS COBET 



dus senex : sed dubilo an ulla in re magis, quam in magislris suis celebrandis feilivft 

 ipsius ironia eluceat, Connum se Musicam docuisse iactat, at bouus Connus numquam 

 hon esl ridiculus (55). Prodico dociori suo passitn agit gratias, quod se rectum yer- 

 borum usum docuerit : in recto verborum ueu Prodicum explodit (56), Aspasiae laudat 

 institutioncm, at profeclo discipulus docuit magistram. Goncisam enim illam et eßicacem 

 disputandi rationem, quae interrogando et respondendo consistit , ab eo didicit Aspasia. 

 Vide exemplum Aspasiae disputanlis apud Gicer, de Invenf. I. 31. et Quinctil. I. 

 O. V. 11. Sed quod a nemine alio discere potuit , et quo lantopere excelluit , id to- 

 tum Aspasiae consueludini retulit acceptum : humanitatcm illam dico et urbanitatem , 

 iocos illos et sales lepidissimos , nee tarnen acerbos : urbanani illam dicendi elegautiam 

 et ex parte celebrem illam itpmelxv Aspasiae debuit. Sunt etiam nonnulla , exigua illa 

 quidem, quae nee ab omnibus sentiunlur, quae vere humanum , vere urbanum efBciant 

 hominera, eaque videtur natura foeminis uberius quam viris tribuisse. Atque illa cum 

 Socrale communicabat Aspasia, in illis docilem habuit discipulum : apud Aspasiam Uue 

 7tC{(; y.i,ftuiv , atque ita magistrae grntias habere polerat et habebat. 



De Aspasiae scriptis non esl , quod mulla dicamus. Nam de ordtionibus illis , qua« 

 Plato iocans ipsi Iribuit , quid statuendum sit , nee Veteres laluit , nee hodie quemquam 

 polest Idtere. Cf. Groen p. 124. et nuperrimus Piatonis Interpres G. ötalbaum ad 

 'Menexenum (d/). Poeseos laudcm , elsi Aspasiae nohm negatam, minime tarnen con- 

 stare contendo ex versicuüs istis, quos servavit Athenaeus. Nam et argumentum et 

 versus ipsi Aspasia et Socrale indigni sunt. Quid de Socrate , Alcibiadis florem aetalis 

 appelente et ab eo süperbe repudiälo sit exislimandum , satis hodie constat: in quo ta- 

 rnen argumenlo ver»alur Aspasiae carraon. Versus ieiuni et duri , interdum obscuri. Qui« 

 Aspasia et Periclis aelate isla esse digna censeat: 

 * Xcixpxrsi, oÖK cXocSh ßs TTo'äa difx^^^'i (Ppivx t;V 0"^y 



Cui Socrates : Kxyia oitm^ -^Koua» xa^säj ujto irüii» >,i7rxivci 



'lipZ- 



(35) De Conno vid. Fiat. Menexenus pag. 236 K. Eutüyi. pag. 272 C. 



(36) De Prodico cf. ofnnino Groeri pag. 87 sqq. 



(37) [ Imo de Aspasia ne cogitavit, 'quidem Pericies, quam in extrem.i oratione funebri apud 

 Thucyd. 11.45. mulieres ila conipollaict : s'i Sf ßs ^sT kx) yw »ix.it mi; il xpsTiji; — |C«!/i((r^ijva/ » 

 ßpxX^l^ vapxiviiret öirciv aviiM'ayä'' t)?5 Ts'fäp ÜJrup.xo'J'!'^? -(päjecii ßh xiipovsi ytvMxi iißi* 

 ßsyxf.il VI '^i^oi, IC») Iji civ tw iKikxi^tov xpsTlji; irspi ij ip^^ey iv TOlc a,p<reirt 



