ACADEMIAE LÜGDUNO-BATAVAE CUBATOEES , PEOFESSORES , 

 CIVES, ET VOS OMNES QUOTaUOT AD SOLEMNIA HAEC 

 CELEBEANDA CONVENISTIS, AUDITORES HUMANISSIMI. 



Leges et maiorum instituta Academiae Rectorem Magnificum iu- 

 bent, magistratu Academico abiturum, publice enarrare quaecuinque, 

 aut laeta aut tristia, Academiae eo anno acciderint, quo Rectoris munere 

 functus est, praemissa, si videatur, oratione de argumento aliquo, discipli- 

 nae quam profitetur partem quandam illustrante. Etsi penitus persenti- 

 scam quam multa mihi desint, quae ab oratore postulantur, dicendi officium 

 deserere non potui, sed nuUum disciplinae meae locum, solemni hoc die, 

 dicendo explicandum esse iudicavi. Multa quae scripsi et edidi satis de- 

 monstrant, numquam locum mihi defuisse et tempus eunctis aperiundi, 

 quid meum esset de rebus astronomicis iudicium: neque in posterum ea 

 defutura credo. Difficillimum mihi semper visum est, subtiliter excogitata 

 disciplinae cuiusdam inventa, iucunde et perspicue coram ingenti audito- 

 rum Corona, dicendo explicare, in alüs doctrinis suo iure regnantiuni. 

 Quod ego nunc suscipere si vellem , huius diei solemnitate abuterer , prae- 

 cipue in disciplina, quae rectius vernaculo sermone illustretur. — Accedit 

 alia causa, cur in fatis Academiae enarrandis potius acquiescam. Annus 

 proxime praeterlapsus multa tuHt Academiae Lugduno-Batavae memoratu 

 digna, de quibus si, oratione praemissa, pauUo accuratius, ut par est, 

 agerem, vehementer auditorum patientia essem abusurus. Vobis igitur, 

 Auditores Humanissimi, me haud ingratum facturum esse confido, si, ex- 

 positione de capitibus selectis disciplinae meae in aliud tempus aliumve 



