16 F. KAISER 



Etiamsi Bakio rüde donato et Vriesii in Indiam abitu duae catliedrae 

 vacuae relictae sint, laeta nobis persuasio est neutrum disciplinis periisse 

 aut patriae , quoniam uterque , etsi aliter quam antea soleret , publica doc- 

 triuarum-commoda sit curaturus. Neque est quod doctrinae iacturam fece- 

 rint, quia Clarissimus van Breda a Rege Augustissimo sit rüde donatus, 

 quandoquidem multos annos in Academia Lugduno-Batava doccre non 

 solebat, sed, Societati HoUandiae Seien tiarum ab actis, suo munere stre- 

 nue fungebatur; quod, ut speramus, in patriae honorem diu adhuc gerat. 

 Sex nunc habemus professores rüde donatos, quos omnes et valere et in 

 otio patriae et disciplinis quantum vires sinunt prodesse , et literarum studia 

 honestae quieti praetulisse, gaudemus, quae iure illi aetati conceditur. 

 Qui omnes si merito laudantur, quod iuvenile boni, pulchri et veri Stu- 

 dium senectutem delere non passi sint, quis nostrum non maxime optat 

 et sunimam felicitatem esse arbitratur, ad eam senectutem pervenire, cuius 

 pulcherrima exempla praebent Clarissimi Tydeman et van Hengel; quos 

 ob egregias ingenii dotes et doctrinae laudes cuncti admirantur et veren- 

 tur, et octogenaria fere aetate, vegetis adhuc animi et corporis viribus esse 

 laetamur. Nil magis in votis est, quam ut Academiam Lugduno-Batavam 

 diu adhuc ornent, et fructus vitae, strenue ad salutem ecclesiae, patriae 

 et doctrinarum peractae , senectutem diutius recreent. 



De iis hucusque collegis honoratissimis verba feci, qui, aut rüde donati, 

 aut ad aha negotia missi, docendi provincia abierunt. Si quidem quod iis 

 contigit doloris nobis causa vix esse potest, felicem me praedico, qui non 

 nisi bona et laeta memorare possim de iis viris clarissimis, qui munere 

 gravissimo et difficili adhuc summa cum sanctitate funguntur. Praecipue 

 cum te intueor , honoratissime et carissime Verdam , sentio quantas gratias 

 Dco Optimo Maxime agere nos deceat, pro fausta sorte quae, per annum 

 proxime praeterlapsum , Academiae Lugduno-Batavae contigit. Probe me- 

 mmi, quauta esset Academiae cura quum, ante paucos annos, in gravem 

 incidisses morbum , qui sibi et nobis irreparabile damnum minaretur. Non 

 multura abfuit quin nos, collegae tui, nobilem et integerrimum amicum 



