28 F. KAISER ORATIO. 



Restat, Auditores Humanissimi , ut publice pronunciem, Regis Augustis- 

 simi decreto, Rectorem Magniticum in annum sequentem creatum esse, 

 Virum Clarissimum Ioannem Henricüm Stuffken, utque ei fasces Acade- 

 uiicos tradam. Munus est gravissimum, amicissime Stuffken, et subinde 

 inolestissimum , quod tibi .defero. Quod si fortasse non sine cura sis au- 

 spicaturus, ne gravius commoveare! Animum tibi addat manifesta benevo- 

 lentia, qua me Dens Optimus Maximus, in hoc munere gerendo, susten- 

 tare et adiuvare voluit. Non te latet , meam valetudinem , ante aliquot 

 annos, adeo fuisse imbecillam, ut verisimile non esset me tempus illud 

 victurum , quo niagistratus Aeademicus mihi esset gerendus. Munus illud 

 tarnen auspicatus sum, etsi non sine causa metuens, ne vires debilitatae, 

 in eo munere rite gerendo , deficerent. Valetudo vacillabat. Plura postu- 

 labat Rectoratus quam suspicatus eram: nova et inexspectata mihi man- 

 dabantur ofRcia. At nihil me vexavit, nisi conscientia imbecillitatis meae; 

 et per totum annum ne unum quidem diem officia, quae mihi essent per- 

 agenda, omittere coactus sum. Quum Deo Optimo Maximo pro hisce 

 beneficiis palam et solemniter gratias ago, ex animo precor ut Te ita 

 adiuvet, ut mihi auxilio fuit. Fasces Academicos depono, Deum pre- 

 cans et orans ut, pro Sua sapientia, Academiae Lugduno-Batavae ita sit 

 propitius, ut te Rectore floreat quam maxinie. 



DIXI. 



