36 lUDICIAORDINüM. 



ad Moslimorum in Aegyptum invasiouem; in qua exponenda et ad rem 

 politicam et ad religionem attendatur" unam accepit responsionem eamque 

 non absolutam, lemmate insignitam nCredat ludaeus Apella" 



Ut quod deesset quodammodo suppleret Auetor, brevi post accessioneni 

 misit, cuius tarnen supplementi utpote sero accepti nuUa ratio potuit haberi. 



Commentationis pars prior et amplior Facultati minime satisfecit. Subinde 

 tarn male et perplexe scripta est, ut legentem non modo vexaret et de- 

 fatigaret sed etiam non raro omittere nonuulla cogeret, quae expediri nullo 

 pacto possent. 



Quae legi poterant non magnopere placebant. Si quid in bis praedican- 

 dum est laudari meretur industria, qua Auetor scripta varii generis con- 

 quisivit, quibus ludaeorum Aegyptiorum conditio illustratur, quamquam et 

 in bis nonnulla desiderantur, quae si Auetor cognita habuisset et sollerter 

 in rem suam convertisset , et partes quasdam quaestionis a se omissas ex- 

 ponere, et alias non satis elaboratas plenius accuratiusque tractare potuisset. 



Imprimis improbatur ratio qua usus est fontibus, qua saepe factum est 

 ut ex locis non recte intellectis falsa et aliena eliceret: deinde totius dispu- 

 tationis babitus ac forma. Multum enim abest, ut illius historiae con- 

 spectum ordine dispositum hie habeamus. Rerum enim expositionem longae 

 digressiones moleste interrumpunt de rebus, quae aut prorsus alienae sunt 

 aut inutiles, aut si ad rem faciunt alio loco breviter et concinne explicari 

 debuissent. 



Ipsa denique disputandi ratio non raro obscura et confusa oratione con- 

 tinetur tarn sordida et vitiosa, ut Facultas buius scriptionis nuUam rationem 

 habendam esse iudicaverit. 



Ad secundam qtcaestionem 

 Ordo accepit commentationes duas, quarum altera inscripta verbis: sem- 

 per maiora petens , huiusmodi est, ut multa Auctoris vitia insigni cura et 

 diligentia, qua eum usum esse apparet, compensari et redimi nequeant. 

 Non satis reputans quid esset quod quaerebatur, ita scribit ut saepe 

 LuDOVici XIV et eins Ministrorum historiam narrare videatur, non cuius- 

 modi esset Galliae conditio anno 1678 referre. Hinc factum est ut multa 

 commemoraret quae ad rem nihil facerent et contra negligeret Fontes quos- 



