REDEVOERING. 51 



dere streken der aarde, dan bemerken vvij, dat dit gezellig zamengroeijeii 

 van vele voorwerpen eener zelfde soort of van eene zelfde familie een ver- 

 schijnsel is, geheel eigen aan onze gematigde luclitstreek. 



Rijker, oneindig rijker in overvloed van vormen en kleuren zijn de ge- 

 westen , waar de zon hare stralen loodregt op de aarde nederschiet. Grooter 

 en schooner zijn daar ook de grassen, breeder hun loof. Reeds aan de 

 oevers der middellandsche zee is de Jiavenna-suiker ons een voorbode van 

 de sierlijke bloesempluimen van het suikerriet, die, wiegende op den 

 zachten luchtstroom, schitteren met den schoonsten zilverglaijs. En iu 

 die zelfde streken verschijnt de Arundo donax als eerste getuige van de 

 grootheid, die de bevallige, slanke grasvorm, met zijn geleeden stengel, 

 in den boomhoogen bamboes bereikt. Maar de eigenlijk gezegde weilanden 

 zijn geheel eigen aan onze luchtstreek. Dat eeuwigdarend groen , dat vast 

 ineengesloten vlechtvverk van kruipende stengen, tegen de wintervorst be- 

 stand, en telkens het levende gewaad vernieuwende , dat de aardkorst 

 bedekt, ontbreken in die wärmere gewesten. Reeds in zuidelijk Europa 

 staan de grassen meer verstrooid tusschen de andere planten en bloemen, 

 en waar in de heete luchtstreek nog nitgebreide grasvlakten voorkomen, 

 zijn het eerder woestenijen te noemen, die uit gebrek van anderen plan- 

 tengroei, in het vochtig jaargetijde, met los op zieh zelf staande grasplan- 

 ten zijn aangevuld. 



Zoo ook strekken zieh, van ons vaderland tot aan de hellingen van het 

 Uralgebergte , de woeste heidevelden uit, met het dorre, bijna naaldvor- 

 mige loof en de taaije takken der struikheide begroeid , waartusschen slechts 

 nu en dan de bevallige klokjes der dopheide of de bloesems van eene andere 

 gezeUin in de wildernis bevallig uitkomen. Maar aan de andere zijde van 

 den evenaar, waar voorbij de brandende bitte van midden- Afrika eene 

 uieuwe gematigde luchtstreek aanvangt, vinden wij honderden van de 

 schoonste Ericas met de sierlijkste bloemen, nu niet tot heidevelden ver- 

 eenigd , maar tusschen den overigen bevalligeu plantengroei van het Kaap- 

 land verspreid. Ook eiders komen de heidevelden niet voor. In Nieuw- 

 Holland ontbreken zelfs de Erica' s , maar zij worden er vervangen door 

 de Epacriden , eene even sierlijke plantengroep , die met haar groote over- 

 eenkomst heeft. 



17* 



