REDEVOERING. 61 



seien. Weliigt stelt het u te leur, niet veel meer te vernemen, dan hoe- 

 verre zij nog van die voJledige verklaring verwijderd is. Maar juist dit is 

 eene der voomaamste eischen van de wetenschappelijke methode, dat zij 

 zieh naauwkeurig afvraagt , in hoeverre de verschijnselen binnen het gebied 

 der verklaring Valien, en dat zij gewillig afziet van hetgeen zij nog niet 

 verklaren kan. Juist dit is eene groote Verdienste der hedendaagsche plan- 

 ten-geographie tegenover die van vroeger dagen, dat zij erkend heeft en 

 duideüjk uitgesproken , vi'elk een voorname grond voor de voUedige ver- 

 klaring der verschijnsels haar nog ontbreekt, dat zij, in plaats van die 

 leemte door losse gissingen slechts schijnbaar aan te vulleu, die leemte als 

 met den vinger heeft aangewezen, en tevens den arbeid, waardoor zij, 

 ZOO Hiogelijk, moet worden hersteld. 



De regte waardering der gewigtige rol , welke de vroegere , ons onbe- 

 kende, werkingen speien in den tegenwoordigen toestand der vegetatie, 

 heeft tevens de wäre beteekenis in het licht gesteld van die invloeden, 

 welke nu nog voor onmiddellijke waarneming vatbaar zijn. Het vermögen, 

 waardoor elke soort het eerst is voortgebragt , behoort tot het onbekende 

 verladen , maar het leeft voort in de gevolgen , in het aanwezig zijn en de 

 gedurige voortplanting van den bepaalden vorm met zijne bepaalde eigen- 

 schappen. Op welke plaats ontstaan , hetzij in een of meer verschillende 

 voorwerpen, heeft elke soort, zoo als zij ook nu doet, hare zaden uitge- 

 strooid. Hier in de nabijheid neergevallen , eiders door wind of water- 

 stroomen weggevoerd, hebben deze zaden nieuwe planten gevormd, waar 

 de omstandigheden het gedoogden. Zoo heeft iedere soort een gebied 

 ingenomen , door het vermögen dat zij nu nog bezit , en heeft zij het uit- 

 gestrekt over de aarde, tot daar, waar klimaat of andere omstandigheden 

 paal en perk stelden aan hare uitbreiding. 



Waar wind noch waterstroomen de zaden hadden gevoerd, heeft de 

 mensch ze gebragt, als hij meende door haar in zijne levensbehoeften te 

 voorzien. Zoo werd hij eene nieuwe oorzaak, dat sommige planten over 

 de aarde werden uitgebreid. Maar ook hij kon het slechts daar, waar de 

 omstandigheden het gedoogden; ook hij kon de grens niet overschrijden , 

 door de onverbiddeUjke uitwendige invloeden evenzeer aan het nieuwe ge- 

 bied der plant gesteld. 



